Kiko Ramirez były trener Wisły Kraków

[s1mone]

Wracając do Pereza i Imaza. Oni technicznie są bardzo dobrzy, mają zmysł do gry kombinacyjnej ale dopiero wdrażają się do tempa gry naszej ligi i szybkości podejmowania decyzji.

Moim zdaniem w Hiszpanii, ba - nawet w La Liga - nie licząc czołówki gra się dużo wolniej. Jest więcej czasu na podjęcie decyzji i więcej miejsca na boisku. Poprawa gry w/w wiąże się też z tym, że do takiej gry trzeba po prostu przywyknąć i się jej nauczyć! Ważna też jest dynamika. O ile Perez pod względem czysto fizycznym gra na swoim normalnym poziomie (jeśli się poprawi to nieznacznie) to Imaz ma bardzo duże rezerwy. Przecież było od razu widać po brzuchu, że był troszkę zapuszczony. Ostatnio chyba coś lepiej wygląda, ale ma jeszcze rezerwy. Każdy kto gra w piłkę wie, że nawet głupie parę kilo nadwagi robi ogromną różnicę. Jeśli zadba o siebie to może być grajek. Jeśli będzie mu się chciało. Bo łatwiej się mówi, niż robi.

@up : pewnie, że tak, ale nie każda wtedy stawia autobus w bramce ala Nieciecza i pozwala się zdominować licząc na łut szczęścia. I za takie mecze był krytykowany Kiko.


Łopatologicznie : założę, że są dwa tempa rozgrywania piłki, jedna to Wisła Kiko Atletico a druga Wisła Kazka Moskala. Dwie skrajności. Nie ma nic po środku (a to wcale nie prawda - ale na potrzeby analizy się nada).

Kiko Atletico - Wisła wciągająca przeciwnika na własną połowę, kontrująca, grająca szybko, dzidująca, ryzykująca więcej, więcej tracąca piłkę.
Efekt przy dobrej formie : Wisła po przejęciu przez Ramireza. Małe posiadanie piłki, dużo dogodnych okazji po szybkich atakach, świetne wyniki.
Efekt przy złej formie : mecz z Koroną / z Lechem. Autobus w bramce i zostanie rozjechanym jak gówno na autostradzie przez pędzącego tira wypchanego żelbetonem.

Wisła Kazka Moskala - wolne rozgrywanie piłki, by przede wszystkim kontrolować grę i głupio nie tracić. Mało ryzyka. Krótkie podania. Klepka.
Efekt przy dobrej formie : całkowita dominacja w meczu.
Efekt przy złej formie : 90 minut walenia głową w mur, przeciwnik strzela z du.py, a my przeżywamy męczarnie patrząc na nasze nieudolne ataki. Nasza reakcja to nietypowy letarg - coś pomiędzy ziewaniem, a chęcią wyrwania krzesełka (dla telewizyjnych wywalenia TV przez okno).

Do tego jest całe spektrum opcji tempa po środku. W ostatnich dwóch meczach tempo było bliżej Wisły Kazka niż typowej Kiko! W bardzo podobnym stylu graliśmy za zdrajczyka.