Jery napisał(a):

Chodzi mi o to, że każdy logicznie spójny, komplenty (za wyjątkiem kantowskiego) system filozoficzny zakłada istnienie jakiejś Istoty Boskiej, stwórcy, przyczyny, jak kolwiek byśmy tego nie nazwali. U Platona jest to idea Piękna/Dobra/Prawdy jako idea najogólniejsza, z której wywodzą się inne, u Arystotelesa nieruchomy poruszyciel, u neoplatoników był niepoznwalny absolut, z którego wszystko powstało i w końcu u św Augustyna i Tomasza Bóg już w rozumieniu chrześnijańskim. Jak już pisałem przeciwstawić im można tylko filozofie Kanta (która swoją drogą jest najmniej racjonalna (w sensie na prosty chłopski rozum), najbardziej zawiła z powyższych ;P), który również nie wyklucza istnienia Boga... Ja uważam, że dyskusja o Bogu nie może być oderwana od filozofii. Tak to możemy sobie mówić jak nam sie wydaje itp itd. Przez te setki lat byli goście, którzy całe życie poświęcili na tego typu dywagacje i wymyślili rzeczy tak mądre i ważne, że aż cięzko uwierzyć .
|
To bardzo fajnie, ale nie rozumiem jak można uznać, że pierwotna siła lub źródło lub absolut, jest równoważna z Bogiem w sensie chrześcijańskim (albo którymkolwiek innym bóstwem czczonym przez dowolną znaną mi religię). Na początku ładnie stwierdzasz, że systemy filozoficzne najczęściej zakładają istnienie
jakiejś Siły/Istoty Pierwotnej. Chwilę później przestajesz mówić o jakichś istotach i zaczynasz mówić o jednej istocie. Wrzucasz do jednego wora siły, źródła, istoty osobowe i nieosobowe i przyklejasz na worku naklejkę "Bóg". To bardzo fajnie, ale ja zupełnie nie rozumiem co daje Ci prawo postąpić w ten sposób. To tak, jakbyś zebrał do kupy wszystkie legendy o czarnym rycerzu i stwierdził, że one tak naprawdę zostały zapoczątkowane przez postać jednego czarnego rycerza.
Druga uwaga jest bardziej ogólna i kierowana do wszystkich forumowiczów, a nie bezpośrednio do Ciebie, Jery. Sądzę, że wiele osób popełnia pewien błąd w rozumowaniu i sądzi, że skoro istnienie Boga (rozumianego jako absolut lub coś podobnego) można logicznie uzasadnić to znaczy, że idea Boga w sensie katolickim jest logiczna. To zwykłe brednie. Bóg katolicki ma inną definicję (inne cechy) niż dowolna sensowna (znana mi) wersja Boga-Absolutu i nie można tych pojęć uznać za równoważne.
Logiczne uzasadnienie istnienia Absolutu jest jak logiczne uzasadnienie, że gdzieś w kosmosie istnieje pozaziemskie życie (lepsze porównanie nie przychodzi mi do głowy).
Bóg katolicki, który jest źródłem moralności, ale postępuje niemoralnie, który jest wszechwiedzący, choć nie potrafi przewidzieć, że z pewnego drzewa w rajskim ogrodzie zniknie mu owoc, który jest doskonałością, choć występuje w trzech równoważnych osobach z których jedna ma cechy niedoskonałego człowieka, itd. - to już coś innego niż Absolut. Jeśli istnienie Absolutu można porównać z istnieniem pozaziemskiego życia to Bóg katolicki jest raczej jak kosmici Xenusie, żyjący na azbestowej planetoidzie i żywiący się wyłącznie gumisiami.
Z sensowności tezy o istnieniu jakiegoś pozaziemskiego życia nie wynika sensowność tezy o istnieniu Xenusiów, a z sensownego uargumentowania istnienia Absolutu nie wynika sensowność Boga katolickiego.