Adrian Gula trenerem Wisły Kraków

[Kurz]

Ale ja nie mówię o wynikach. Tylko o postawie drużyny. W Poznaniu byliśmy słabsi ale widać było chęć pomagania sobie na boisku. Z Pogonią totalna olewka...

Czy naprawdę nikt nie powiedział Ci, że jakiekolwiek porównania mają sens tylko na takiej samej lub maksymalnie zbliżonej próbie. To zrozumiałe, ze jak gramy z San Marino, wyglądamy zdecydowanie lepiej niż w meczu ze Szwedami. To normalne, ze w pojedynku pięściarskim zniszczysz pięciolatka i dostaniesz w tubę od Tysona Fury.
Ocena czegokolwiek to równanie z kilkoma niewiadomymi, a nie jedną jak sugerujesz.

[FraMat]

Czy naprawdę nikt nie powiedział Ci, że jakiekolwiek porównania mają sens tylko na takiej samej lub maksymalnie zbliżonej próbie. To zrozumiałe, ze jak gramy z San Marino, wyglądamy zdecydowanie lepiej niż w meczu ze Szwedami. To normalne, ze w pojedynku pięściarskim zniszczysz pięciolatka i dostaniesz w tubę od Tysona Fury. Ocena czegokolwiek to równanie z kilkoma niewiadomymi, a nie jedną jak sugerujesz.

To może inaczej, jak rozumiem to, co napisał Drozd.

Pozostając przy porównaniu z walką bokserską: za każdym razem walczę z Tysonem.

1. Z Amicą wyszedłem na ring pełen głupich ambicji, a Tyson miał coś do udowodnienia. Machałem rękami jak wiatrak i choć moje pięści latały w pobliżu Tysona, żaden cios nie miała praw dość do celu, a ja szybko zebrałem 5 gongów i skończyło się nokautem.

2. Z Pogonią wyszedłem na ring bez żadnego przekonania, bez ambicji, bez planu jak przetrwać choć rundę... nie chciało mi się nawet machać rękami i ruszać na nogach. Tyson był chyba po jakiejś bibie. Stał tylko i blokował gardą wszystkie moje żałosne próby ataków. W pewnym momencie chciał otrzeć sobie czoło i niechcący mnie trafił.

Drozdowi chodziło o to, że z Amiką staraliśmy się choć było to skazane na niepowodzenie a z Pogonią graliśmy tak, jak by się nam nie chciało.

Mam nadzieję, że finanse są w porządku, a piłkarze nie chcieli czegoś wymóc na zarządzie.

[MaLk]

Drozdowi chodziło o to, że z Amiką staraliśmy się choć było to skazane na niepowodzenie a z Pogonią graliśmy tak, jak by się nam nie chciało.

Drozd nie uwzględnia jednego. Faktem jest, że ambicją, staraniem się, tudzież słynnym już "zapieprzaniem" da się sporo nadrobić i raz na jakiś czas zrobić niespodziankę, wygrywając z lepszym od siebie. Ale faktem jest też, że fizycznie nie da się na ambicji zagrać "na 110%" całego sezonu. Prędzej czy później spuchniesz i będziesz grać na tyle, na ile tak naprawdę cię stać, nie wspominając już o tym, że przeciwnicy o lepszych umiejętnościach też mogą się przecież przygotować na to, że będziesz "zapieprzać" i zareagować (to zrobił np. Lech, dorzucił swoje zapieprzanie i wygrał ten, kto miał większe umiejętności).

Nasz ostatni mecz z Pogonią wyglądał na zmęczenie materiału. Na początku jednej i drugiej połowy zaangażowania i zapieprzania nie brakowało. Problem polegał na tym, że Pogoń z palcem w d*, samym ustawieniem sprawiała, że to zapieprzanie było kompletnie bezowocne (w czym zresztą w minionym sezonie byli najlepsi w lidze, więc to nie jest żaden przypadek). I to, co ja tam widziałem po tych okresach prób, to raczej kompletne zwątpienie w to, że jesteśmy w stanie w jakikolwiek sposób ugryźć przeciwnika, a nie brak ambicji/zapieprzania. Chcieli, ale nie potrafili.

Zagraliśmy zgodnie ze starym powiedzeniem - dosłownie tyle, na ile przeciwnik pozwolił.

[Kurz]

To może inaczej, jak rozumiem to, co napisał Drozd. Pozostając przy porównaniu z walką bokserską: za każdym razem walczę z Tysonem. 1. Z Amicą wyszedłem na ring pełen głupich ambicji, a Tyson miał coś do udowodnienia. Machałem rękami jak wiatrak i choć moje pięści latały w pobliżu Tysona, żaden cios nie miała praw dość do celu, a ja szybko zebrałem 5 gongów i skończyło się nokautem. 2. Z Pogonią wyszedłem na ring bez żadnego przekonania, bez ambicji, bez planu jak przetrwać choć rundę... nie chciało mi się nawet machać rękami i ruszać na nogach. Tyson był chyba po jakiejś bibie. Stał tylko i blokował gardą wszystkie moje żałosne próby ataków. W pewnym momencie chciał otrzeć sobie czoło i niechcący mnie trafił. Drozdowi chodziło o to, że z Amiką staraliśmy się choć było to skazane na niepowodzenie a z Pogonią graliśmy tak, jak by się nam nie chciało. Mam nadzieję, że finanse są w porządku, a piłkarze nie chcieli czegoś wymóc na zarządzie.

Oceny dotyczące wrażeń artystycznych bywają mylące. To równie dobrze może być bezsilność, zniechęcenie, frustracja. Z trybun wygląda podobnie. Poza tym jak pisze MaLk wąchania formy czy różna intensywność w różnych meczach jest częścią tego sportu. Każda drużyna notuje wzloty i upadki w długim sezonie. Tak wiec nie zarzucałbym piłkarzom po każdym słabym meczu, ze się opierdalają.

Najlepszym zaś sprawdzianem tego czy Gula dobrze pracuje będzie runda wiosenna i zdobycz punktowa oraz wrażenia artystyczne po rozegraniu drugiej serii spotkań.

I jeszcze jedno. Sukces drużyny, która chce grać jak Wisła w dużej mierze zależy od umiejętności, nie tylko cech wolicjonalnych. Gra na jeden, maksymalnie 2 kontakty, wygrywanie pojedynków 1 na 1, pomysłowość, precyzja podań, umiejętność przyjmowania piłki. Pod większą presją z lepszym przeciwnikiem nie robimy tego dobrze i, jeśli nie idzie, nie potrafimy nadrobić tego agresją czy zapieprzaniem.