Artur Skowronek trenerem Wisły Kraków

[Jagul]

Nie spekulacjach tylko obserwacjach. Bo chyba każdy zauważył, że punktem zwrotnym było odejście Sobolewskiego. To był raczej fakt, a nie spekulacja, seria wtop która nastąpiła bezpośrednio po tym fakcie, to również fakt. Spekulacją można nazwać przyczynę utrzymania którą wymieniłem, ale zjazd poziomu gry od czasu przejęcia steru przez Skowronka to moim zdaniem znowu fakt. Dlatego drogi Arkadiuszu swoje zdanie opieram w przeważającej części na faktach z lekką domieszką spekulacji wynikającej z obserwacji. Może były i są inne przyczyny o których nie wiemy, nie wykluczam.

Rozumiem, że trener Sobolewski posiada jakieś cudowne moce, które sprawiały, że Wisła do czasu jego obecności w klubie trzymała się na w miarę przyzwoitym poziomie?

Z tego co pamiętam to punktem zwrotnym raczej była kontuzja naszego najlepszego zawodnika Pawła Brożka, który swoją świetną formę na początku sezonu opierał na:

"– W czerwcu przechodziłeś kompleksowe badania. Co sprawdzaliście?
– Do końca nie wiedzieliśmy co z moją łydką, bo przez cały poprzedni sezon zmagałem się z tym problemem. Raz było lepiej, raz gorzej, ale dość często pojawiał się ból i wypadałem z treningów na dzień lub dwa. Zdiagnozowaliśmy to i wiemy już, że chodzi o mięśnie krzyżowo-lędźwiowe, które są wyeksploatowane przez całą karierę. Dzięki zabiegom manualnym udaje się pokonać ten problem. Oczywiście, mój wiek sprawia, że regeneracja jest dłuższa, ale cały czas jestem w treningu z zespołem."

– Więc gaz jeszcze jest.
– Jest. Od 2,5 roku po raz pierwszy przepracowałem cały okres przygotowawczy i to chyba widać. Fajnie, że wreszcie się udało, bo w przeszłości, gdy koledzy z zespołu ciężko pracowali, ja leżałem u rehabilitanta.

Jak się Pan Paweł w Płocku rozsypał to już do końca sezonu nie zbliżył się do tego co prezentował na jego początku.

Jeśli doliczymy do tego wiecznie kontuzjowanego Błaszczykowskiego (lub zdrowego bez jakiegokolwiek rytmu meczowego) i niezbyt rozsądną taktykę Stolarczyka (wyprowadzanie piłki od tyłu w oparciu o umiejętności Klemenza i Janickiego) to mamy przyczynę kryzysu. Cała nasza drużyna w tamtym okresie opierała się na dwóch weteranach, którzy pchali zespół do przodu lecz po pewnym czasie się rozsypali (wielkie zdziwienie). Niestety w drużynie nie było nikogo kto przejął liderowanie i otrzymaliśmy obraz nędzy i rozpaczy.

Oczywiście możemy też zaufać Twojemu przeczuciu i wierzyć w to od czego zapoczątkowałem swój post.