Porozmawiajmy o Krakowie - wizja rozwoju miasta.

[Siwy_89]

KRAKÓW – wizja rozwoju miasta

Chciałbym przedstawić Państwu swoją wizję rozwoju Krakowa.

Po pierwsze – szybka i sprawna komunikacja

Raz na zawsze trzeba skończyć z korkami w Krakowie. I nie mam tu na myśli budowy kolejnych „autostrad” w centrum, które jedynie zachęcają większą liczbę kierowców do podróży samochodem. Należy inwestować w komunikację zbiorową. Komfortowa i szybka podróż w niskopodłogowych pojazdach spowoduje, że część kierowców zrezygnuje z jazdy z autem. Tramwaje na całej długości trasy powinny mieć wydzielone w torowiska, z kolei w centrum muszą poruszać się pod powierzchnią ziemi. Pierwsza podziemna trasa powinna przebiegać na trasie Rondo Mogilskie - Dworzec Główny (istniejącym tunelem) - okolice skrzyżowania Długiej z Basztową – Rajska – Plac Inwalidów. Pozwoli to znacznie skrócić czas przejazdu z Nowej Huty do Bronowic przez centrum miasta. Jak najszybciej powinien powstać tramwaj na Ruczaj oraz na Płaszów wraz z łącznikiem Lipska-Wielicka. Dzięki niemu mieszkańcy południowych dzielnic unikną wolnej jazdy po ciasnych ulicach Podgórza i Kazimierza. Potrzebne jest także przedłużenie linii szybkiego tramwaju na Azory i Górkę Narodową.

Autobusom na newralgicznych odcinkach powinno wytyczyć się BUSPASY. W Krakowie mamy już kilkanaście kilometrów takich tras i znakomicie spełniają swoją rolę. Ważne by transport miejski zjawiał się na przystankach punktualnie. Zapobiegnie to sytuacjom, w których jeden pojazd jest przepełniony, a kolejne wożą ”powietrze”.

Warto zainwestować w system Park@Ride, który znakomicie sprawdza się w zachodnich miastach. Kierowcy zostawiają swoje samochody na parkingach zlokalizowanych poza centrum, a do centrum dojeżdżają (bezpłatnie!) innym środkiem transportu.
W Warszawie, gdzie taki system wprowadzono, szacuje się, że dzięki temu rozwiązaniu prawie 700 aut nie wjeżdża bezpośrednio do centrum. Kierowcom się to po prostu opłaca, bo oszczędzają czas, nie stojąc w korkach.

Czas zrealizować szybką kolej aglomeracyjną. Pociągi na pewno nie zastąpią tramwajów i autobusów. Mogą być jednak ich doskonałym uzupełnieniem. W Krakowie sieć kolejowa jest dość gęsta, ale źle wykorzystywana. Należy ją zmodernizować, zbudować nowe przystanki, węzły przesiadkowe i infrastrukturę towarzyszącą. System przesiadek musi być jasny i klarowny. Nowoczesny tabor i szybki czas podróży zachęci krakowian do podróży tym środkiem transportu.

Dla przykładu podróż z Prokocimia na Azory może trwać jedynie 15 minut! Teraz, by pokonać ten odcinek w godzinach szczytu potrzeba trzy razy tyle. W ramach projektu należy zbudować nowe stacje: m.in. „Hala Targowa” (powyżej projekt) i „Złocień.” Konieczna jest także budowa łącznicy kolejowej Zabłocie – Krzemionki.


Po drugie – miejsca rekreacji i wypoczynku na każdym osiedlu

Na krakowskich osiedlach brakuje miejsc, w których popołudniami moglibyśmy wyjść na spacer. Wielofunkcyjne boiska powstają zbyt wolno. Na każdym osiedlu powinno powstać miejsce, gdzie można bezpiecznie i przyjemnie spędzić wolny czas. Młodzieży należy się bezpłatny dostęp do placów sportowych, a dzieciom bezpieczne place zabaw.

W każdej dzielnicy powinny powstać pływalnie i hale sportowe. W lecie krakowianom należy się dostęp do odkrytych pływalni. W tym roku zamknięte były obiekty Wisły i Polfy. Koniecznie trzeba je zmodernizować(jak ten przy Bulwarowej) i zbudować kolejny obiekt na południu miasta. Zagospodarowania potrzebuje również Zalew Bagry.

Warto pomyśleć o wielbicielach psów. Powinny powstać dla nich wybiegi. Pierwszy taki obiekt w Krakowie, który powstał na Prądniku Czerwonym, od razu zrobił furorę. Czworonogi mogą się tam do woli wybiegać, pobawić, załatwić swoje potrzeby. Dzięki temu wolne od psich kup pozostaną okoliczne parki.


Po trzecie – atrakcyjna przestrzeń publiczna

Przede wszystkim trzeba przywrócić ulice ludziom. W centrum miasta ulice powinny stać się przestrzenią przyjazną dla pieszych. Powinno zakazać się parkowania samochodów na chodnikach. Projektowaniem przestrzeni publicznej powinny zająć się wyspecjalizowane firmy. Przy modernizacji ulic nie można oszczędzać na jakości materiałów. Należy zadbać o małą architekturę – ławki, stojaki na rowery, kosze na śmieci, latarnie,
a także o estetyczną roślinność. Należy wypowiedzieć wojnę nielegalnym szyldom reklamowym. Trzeba ściśle określić, jak mogą one wyglądać.

Ważnym elementem przestrzeni publicznej jest oczywiście oświetlenie. Odpowiednie potrafi zdziałać naprawdę cuda – przykład na zdjęciu powyżej. Efektowna gra świateł w Frankfurcie nad Menem wygląda znakomicie.

Aleję Trzech Wieszczów, Aleje Pokoju i ulicę Mogilską i Dietla należy przekształcić w wielkomiejskie arterie z dobrze rozlokowanymi przejściami dla pieszych, uporządkowaną zielenią i szerokimi chodnikami. W centrum nie należy budować „autostrad” otoczonych z każdej strony ekranami akustycznymi ani betonowych estakad. Pieszych nie należy też zmuszać do korzystania z obskurnych przejść podziemnych.


Po czwarte – przodem do Wisły

Bulwary powinny stać się atrakcyjne dla mieszkańców i turystów. Kraków, wzorem Warszawy, powinien ogłosić konkurs na kompleksowe zagospodarowanie nadwiślańskich bulwarów. Komunikację między brzegami poprawiłyby kładki pieszo-rowerowe. Przed chaosem trzeba chronić nadbrzeża. Skala nowo projektowanych budowli musi odpowiadać istniejącej zabudowie.

Alternatywnym środkiem transportu powinien stać się tramwaj wodny. Jego przystanki powinny znajdować się w dogodnych lokalizacjach.


Po piąte – rower jako wygodny i szybki sposób poruszania się po mieście

Trasy rowerowe powinny powstawać w sposób przemyślany. Planowanie nowych dróg musi być rozpatrywane także z punktu widzenia rowerzysty. Potrzebne są połączenia międzydzielnicowe a także nowe ścieżki w centrum. Ważne, by były odseparowane od innych uczestników ruchu, by nie potęgować konfliktów. Jednokierunkowe ulice w centrum dla rowerów powinny być dostępne są w obu kierunkach (budowa tzw. kontrapasów).

Konieczna jest budowa wypożyczalni rowerów z prawdziwego zdarzenia. Należy rozwijać istniejącą sieć BIKEONE o kolejne stacje. W centrum jest ich pod dostatek, za to brakuje ich na krakowskich osiedlach. Rzecz jasna, droga z przedmieść do centrum powinna przebiegać w całości po gładkiej asfaltowej ścieżce. Wtedy rower stanie się konkurencyjnym środkiem transportu.


Po szóste – Kraków metropolią

Rozwój obszaru metropolitalnego to jeden z najważniejszych czynników, służący utrzymaniu oraz podnoszeniu rangi i konkurencyjności regionu na arenie krajowej. Trzeba przyśpieszyć realizację inwestycji o charakterze metropolitarnym. Potrzebna jest hala sportowo-widowiskowa z prawdziwego zdarzenia. Takie obiekty ma większość polskich miast, a tymczasem Kraków wciąż musi się wstydzić. Jeśli chcemy rywalizować z innymi europejskimi metropoliami potrzebujemy także centrum kongresowego i centrum wystawienniczego.


Po siódme – miejsce aut jest pod ziemią

Nawet najlepsza komunikacja miejska nie spowoduje, że z krakowskich ulic znikną samochody. Ich miejsce jest jednak pod ziemią. Należy rozbudowywać sieć parkingów podziemnych w rejonie drugiej obwodnicy (pod Muzeum Narodowym, przy Nowym Kleparzu, a także pod Halą Targową). Ich budowa nie powinna zwiększać potencjału parkingowego obszaru śródmiejskiego, a być ukierunkowana na eliminację parkowania przyulicznego, co stworzy lepsze warunki dla pieszych.

Parkingi powinny być budowane w systemie koncesyjnym. Miasto nie wyda nań nawet złotówki. W zamian prywatna firma będzie pobierać opłaty przez określony czas.

W obrębie Starego Miasta należy radykalnie ograniczyć ruch samochodowy. Straż Miejska musi zwrócić uwagę na osoby, które nielegalnie wykorzystują uprawnienia niepełnosprawnych i wjeżdżają w strefę B. Od aut należy także uwolnić wąskie uliczki Kazimierza. W zamian konieczna jest budowa parkingu podziemnego w rejonie placu Wolnica lub ulicy Dajwór.


Po ósme – bezpieczeństwo

Po krakowskich osiedlach powinno poruszać się więcej pieszych patroli policji. Są one najskuteczniejszą metodą patrolowania w ciasno zabudowanych ulicach. Nie może być tak, że mieszkańcy siedzą w domach, bo boją się wyjść wieczorem do parku. Zarówno taksówkarze, jak i kierowcy miejskich autobusów powinni mieć w ciągu kilku sekund możliwość skontaktowania się z policją.

W centrum miasta należy poprawić monitoring. Teraz sprawcy bójek czują się bezkarni, gdyż nie da się ich zidentyfikować.


Po dziewiąte – trzecia obwodnica

Głównym zadaniem trzeciej obwodnicy Krakowa jest usprawnienie komunikacji pomiędzy wszystkimi dzielnicami miasta. Jej powstanie pozwoli odciążyć m.in. Aleje Trzech Wieszczów. Obecnie powstała jedynie połowa obwodnicy, mającej liczyć 30 km. Trzeba przyśpieszyć procedury zdobywania potrzebnych do budowy dokumentów i koniecznie zwiększyć starania o dofinansowanie z Unii Europejskiej oraz z budżetu Państwa. Należy szukać również pieniędzy wśród prywatnych inwestorów, w zamian oferując im m.in. działki przy planowej trasie.


Po dziesiąte – stop dziurom na drogach

Kierowcy mają prawo do podróży w komfortowych warunkach. Krakowskiej ulice, zwłaszcza po zimie, przypominają ser szwajcarski. Powinna powstać strona internetowa, na której każdy mógłby zgłosić niedogodności na drogach. Wymiana nawierzchni oraz łatanie dziur powinno odbywać się poźnymi wieczorami.