|
Nie przesadzajmy z tym narzekaniem. Widać wyraźny postęp od początku sezonu. Dalej jest to poziom przerażający przeciętnego kibica, ale my - w końcu eksperci od gry Wisełki - powinniśmy dostrzec pewne zmiany.
Jakie były to zmiany? Ja widzę kilka.
Po pierwsze - solidna gra stoperów. Cleber warty jest tyle złota, ile sam waży. Przy nim Bunoza, który jednak zdecydowanie ma potencjał (wbrew pozorom przy swoim wzroście jest w miarę szybki, nie boi się wyprowadzać piłki, wychodzi do ofensywy - brawa za wczorajszą akcję) szybko się uczy.
Po drugie - przebudzenie Riosa. Wiadomo, że w tym zawodniku był olbrzymi potencjał. Regularne powołania do młodzieżówki argentyńskiej nie brały się znikąd. Wczoraj dokładnie zobaczyliśmy, dlaczego. Andres w drugiej połowie - po pierwszej udanej akcji - zaczął się rozkręcać. Zaliczył asystę, stwarzał sobie sytuacje. Moim zdaniem jest tylko kwestia czasu, kiedy zacznie strzelać. Myślę, że w kwestii Riosa jedynym naszym zmartwieniem będzie jak go u nas zatrzymać na dłużej niż rok.
Po trzecie - wreszcie niezłe 10 minut po przerwie. Chłopaki grali składnie w ofensywie, tworząc kilka groźnych sytuacji, z których jedna została zakończona bramką. 10 minut to oczywiście zdecydowanie za mało, ale wcześniej i tego nie było. Chodzi mi o płynne akcje, w których wymieniamy więcej niż 4-5 podań, zawodnicy wychodzą na pozycje i stwarzamy sobie sytuacje.
Po czwarte - pierwsza bramka Żurawskiego w lidze po powrocie do Polski. Ta bramka na pewno da Maćkowi więcej pewności, dzięki czemu może odzyskać ten "luz" w grze. Myślę, że całe te nasze narzekania (również i moje) na Żurawskiego biorą się ciągle ze zbyt wysokich oczekiwań wobec tego piłkarza.
Maciek ma 34 lata i nie jest jeszcze w pełni przygotowany kondycyjnie do gry przez 90 minut. Moim zdaniem docelowo już nigdy nie będzie. Może być jednak bardzo wartościowym zmiennikiem, wchodzącym na 15-30 minut. Może również w obecnym, trudnym momencie służyć wsparciem młodszym kolegom na boisku i w szatni. Owszem, Żurawski zaliczył straszną ilość głupich, niewymuszonych strat w tym meczu, był wolny i rzadko pokazywał się partnerom. Z drugiej jednak strony - zainicjował pierwszą bramkową akcję i strzelił zwycięskiego gola. A przecież z tego powinno się rozliczać napastników...
Teraz Maaskant ma 2 tygodnie na ułożenie tego wszystkiego. Zwycięstwo cieszy, bo ma większy komfort pracy i spokój. Moim zdaniem przez 2 tygodnie cudów nie zdziała, ale pewnie poprawi trochę ustawienie defensywy (wczoraj skrzydła Polonii "szalały", zarówno na prawej, jak i lewej flance), wypracuje 1-2 schematy ataku pozycyjnego i 1-2 stałe fragmenty gry. Przy rosnącej formie kondycyjnej piłkarzy (oby!) może to spowodować, że z solidną Jagiellonią już się nie skompromitujemy.
Moim zdaniem nie ulega wątpliwości, że w środku pola najlepszym obecnie zawodnikiem jest Wilk. Może faktycznie na początek warto postawić na duet Wilk-Diaz, jak postulowali niektórzy forumowicze. Szczególnie, że cofający się Żurawski i tak pełni rolę ofensywnego pomocnika. Wymaga to jednak powrotu do drużyny Piotra Brożka, jedynego nominalnego lewego obrońcy. I tu pytanie: co się dzieje z Brożkami? Widocznie są w tragicznej formie... Szkoda, bo przy Riosie Paweł Brożek powinien sobie nieźle pograć.
Uma vez Flamengo, sempre Flamengo
|