Ostatnio doszedłem do wniosku, że uczenie grania podaniami w polskich warunkach (2-3 zawodników zawsze pod grą) i grania zespołowo, zamiast "pod siebie" sprawia, że zanikają zdolności indywidualne - umiejętność dryblingu, bo piłkarz nie ryzykuje, tylko oddaje koledze i kreatywność, bo nie szarżuje, tylko utrzymuje zespół przy piłce. Trzeba naprawdę inteligentnych piłkarzy, żeby grać jak Arsenal. Doskonale widać to na przykładzie Śląska Wrocław, który z roku na rok wyrabia swój styl, idzie małymi kroczkami do przodu, ale widać doskonale, że gdzieś ten zespół ma swoją przysłowiową "ścianę"
Wtedy Tarasiewicz zawsze mówi "Dziękuję chłopakom za walkę. Dali z siebie wszystko, na co pozwalała im dyspozycja dnia"
Słowem, gdy brak indywidualnych umiejętności, zamiast grania szrotu, trzeba postawić na futbolowe abecadło i siłę kolektywu, wiadomo