[flamengista]

(...) "Ku*** mać Wisła grać" przeszły mnie dreszcze. Co gorsze część z moich towarzyszy, z którymi od wielu lat chodzę na mecze ochoczo przyłączyła się do tej formy "dopingu". Zastanawiam się na czym polega zmiana nastrojów? Uważam, że można gwiazdora nazwać gwiazdorem, zwłaszcza gdy przegrywa z frajerem, można powołać się przy tym na brak ambicji ale nie uważam aby okrzyk z nazwą naszego ukochanego klubu i przekleństwem obok siebie były stosowne. Myślę, że osoby mające wpływ na to co się krzyczy podczas meczu powinny zastanowić się czy to ma jakikolwiek sens? Pomimo zdenerwowania ktoś musi myśleć trzeźwo. (...)

A co mieli skandować?

Skandowanie tekstu typu: "Kochani piłkarze, prosimy uprzejmie weźcie się wreszcie do roboty, bo widzicie, ogrywają was Estończycy i Azerowie, a my zapłaciliśmy za ten żenujący spektakl spore pieniądze" jest dosyć skomplikowane.

W dodatku większość naszych piłkarzy nie rozumie zdań złożonych. I nie tylko dlatego, że część z nich to obcokrajowcy.

Generalnie uważam, że i ta forma dopingu była nieadekwatna. Ale ja nie byłem na szczęście na stadionie, stąd frustracja była mniejsza. Uważam, że adekwatną formą reakcji na to, co działo się na boisku, było zbiorowe:
- obrócenie się tyłem do boiska;
- ściągnięcie spodni;
- i puszczenie wiatrów.

Jestem pełen podziwu dla tych, co wytrzymali do końca i kibicowali. Na kulturalnym Zachodzie po czymś takim kibice wychodzą ze stadionu na 15 minut przed końcem. Uważam, że po takim widowisku klub powinien zwrócić klientom pieniądze, bo usługa była żenującej jakości. Za 30 złotych to można pójść z dziewczyną do kina.

I obawiam się, że następnym razem wielu z tych, co poszli na Suche Stawy tak zrobi. Nie każdy jest urodzonym stoikiem i do tego masochistą.

PS.

(...) Na wstępnie pragnę pozdrowić wszystkich "wiernych", oddanych kibiców SUKCESU ! Dzięki wam po tak fatalnym meczy dostrzegam, że mogłem jeszcze gorzej trafić. Zamiast wierzyć w sukces ukochanej drużyny, po mimo wszystkich "NIE" mogłem być pajacem jak pół tego forum, które najlepiej zaorało by boisko, zasiało ziemniaki, kopaczy wyposażyli w motyki.... Innymi słowy jest źle, tragicznie, chujowo itd. A za tydzień, po ewentualnej wygranej będzie wielkie święto i bicie braw poszczególnym dziś wyśmiewanym piłkarzom. (...)Nie tak powinien wyglądać nasz wizerunek. Bez względu na wyniki, pogodę, smak kiełbasy itd. my mamy wierzyć. Te barwy zobowiązują do tego i nie ma wyjątków. Natomiast tu mamy cały batalion płaczków i sieroty niestabilne emocjonalnie, których sinusoida nastroi mnie przeraża.

Drogi Kolego.

Po pierwsze - w co tu wierzyć, skoro król jest nagi: 2003 - Valerenga, 2004 - Dinamo Tibilisi, 2005 - Vitoria Guimarães, 2006 - kompromitacja w fazie grupowej LE, 2007 - brak występów, 2008 - sukces z Beitarem, potem wp... od Barcy i porażka ze słabym TT [i tak najlepszy występ od wielu lat], 2009 - Levadia, 2010 - Karabach, pierwszy mecz przegrany. Ja tu widzę pewną prawidłowość, nie odstępstwo od normy. Oczywiście nie zabraniam ci wierzyć, podobnie jak wolno nadal wierzyć w Św. Mikołaja.

Po drugie - przez taką szlachetną, ale naiwną postawę nic się nie zmienia. Etap romantyka-kibica mam za sobą. A konkretnie od meczu z Vitorią Guimarães, kiedy to nasi piłkarze (po za Mauro Cantoro) pokazali, że mają nas kibiców w głębokim poważaniu. Uważam, że jako kibic jestem też klientem i mam prawo wymagać odpowiedniej jakości świadczonej usługi.

Po trzecie - zgadzam się, te barwy zobowiązują. Marka Wisła zobowiązuje. Tu nie ma miejsca na dziadostwo organizacyjne, złą formę i kompromitacje w pucharach. Niestety, klub jest źle zarządzany i trzeba o tym mówić otwartym tekstem. Jesteśmy w poważnym kryzysie i coś trzeba z tym zrobić.