martin_6 napisał(a):
Kurczę, sami wielcy taktycy na tym forum. Skąd się u was wzięło przekonanie, że ustawienie z dwoma napastnikami jest bardziej ofensywne, niż z jednym. My mieliśmy przecież właśnie problem w środku pola z kreowaniem sytuacji, z dwoma środkowymi pomocnikami i w takiej formie naszych kopaczy Irlandczycy by nas zmasakrowali już przed przerwą. Nasza przewaga w końcówce wynikała z tego, że udało nam się wcisnąć bramkę po dosyć szczęśliwej akcji i nasi piłkarze rzucili się do przodu, a Irlandczycy się przestraszyli i cofnęli.
|
wystarczy przywołać kadrę Janasa i El. do MŚ w Niemczech. Paweł Janas opierał grę reprezentacji na dwóch napastnikach. Chyba każdy pamięta, jak to działało. Największa ilość strzelonych goli w grupie(27 i nie mieliśmy kelnera typu San Marino. Bo jednak Azerowie są od nich lepsi.), to robiło wrażenie. Irlandie Północną(3-0 u nich dla Polski i 1-0 u nas), Walie, Austrie pokonywaliśmy. Owszem, traciliśmy gole, ale strzelaliśmy ich sporo(Walii i Austrii po 3). Eliminacje za Janasa podobały mi się najbardziej. Gra cieszyła oko, a do tego była skuteczna.
Wiadomo, że jak ciągle ćwiczy się ustawienie 4-5-1 to ciężko przejść na 4-4-2. To trzeba też ćwiczyć, sprawdzać w meczach towarzyskich.