[MJ]

http://eurowybory.onet.pl/441,artykul.html

"Platformie Obywatelskiej trafiłą się wpadka w spocie telewizyjnym (Polsce "odebrano" fragment terytorium przy granicy z Niemcami). Teraz Jarosław Kaczyński zauważa, że jest to pomyłka "symptomatyczna". - Tak się kończy polityka naszego establishmentu. To oświadczenie jest zakwestionowaniem granic - ocenił. PiS domaga się od Platformy Obywatelskiej, aby opuściła szeregi Europejskiej Partii Ludowej w związku z odezwą niemieckich partii chadeckich przed wyborami do Parlamentu Europejskiego - oświadczył Jarosław Kaczyński. CDU i bawarska CSU (które w Parlamencie Europejskim razem z PO należą do Europejskiej Partii Ludowej, angielski skrót EPP od European People's Party), przyjęły w poniedziałek wspólną odezwę, w której domagają się wstrzymania procesu rozszerzenia UE oraz "międzynarodowego potępienia wypędzeń". "Wypędzenia każdego rodzaju muszą zostać potępione na płaszczyźnie międzynarodowej, a naruszone prawa muszą zostać uznane" - podkreślili chadecy. - Oczekujemy, żeby Platforma jednoznacznie zapowiedziała, że nie będzie w EPP - powiedział w Szczecinie J. Kaczyński. Jak podkreślił, Europejska Partia Ludowa jest formacją całkowicie zdominowaną przez niemiecką chadecję. - To jest w istocie formacja niemieckiej chadecji, wszystko jedno kogo będzie desygnowała na przewodniczącego Parlamentu Europejskiego - ocenił, nawiązując do starań PO, by kandydatem na stanowisko szefa PE z ramienia EPP był Jerzy Buzek. Prezes PiS argumentował, że właśnie dlatego brytyjscy konserwatyści opuszczają szeregi Europejskiej Partii Ludowej i tworzą europarlamentarną grupę m.in. z PiS-em. " - Jeśli Platforma Obywatelska jest polską partią, to dzisiaj jeszcze usłyszymy oświadczenie, że nie będą w EPP - podkreślił. Zdaniem prezesa PiS poniedziałkowe oświadczenie niemieckich chadeków jest w "gruncie rzeczy zakwestionowaniem wyniku II wojny światowej, zakwestionowaniem granic". Należy za nie "podziękować" autorom polityki "brzydkiej panny bez posagu" - mówił Jarosław Kaczyński, przypominając słynne zdanie Władysława Bartoszewskiego. - W polityce międzynarodowej jest tak: jak ktoś pozwala, to się robi. Polska pozwalała - zaznaczył. W ocenie prezesa PiS Polska może znaleźć się pod naciskiem, żeby - jak ironizował - "potępiła samą siebie za to, że Niemcy wywołali wojnę i że miała takie skutki jakie miała". "Z prawdziwym bólem musimy powiedzieć..." Jarosław Kaczyński zarzucił obecnemu rządowi odejście od planów rozwoju regionu szczecińskiego. Podkreślił, że Szczecin musi być skomunikowany z resztą kraju i Europy, a Polska mieć silną gospodarkę morską. Prezes PiS w ramach kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego odwiedził Szczecin. Według niego, Szczecin jako port powinien być przygotowywany do tego, aby konkurować o pierwsze miejsce na Bałtyku. J. Kaczyński mówił, że kiedy rządził PiS, Szczecin miał być umocniony jako centrum gospodarcze. Jako niezbędne działania wymienił, połączenie Szczecina z resztą kraju i Europy. Przypomniał o planach budowy gazoportu, czy tunelu do Świnujścia. - Z prawdziwym bólem musimy powiedzieć, że te plany zostały w tej chwili odrzucone. Dlaczego, nie umiemy odpowiedzieć, ale ta pomyłka na mapie w spocie PO jest jakoś symboliczna - powiedział. Na mapie, która na moment pokazywana była w niedawnym spocie PO, granica przebiegała tak, że Świnoujście, część wyspy Wolin czy np. Międzyzdroje, były poza Polską. Politycy PO tłumaczyli, że była to pomyłka techniczna. - Oczywiście wiem, że to pomyłka nic więcej, ale czasem pomyłki bywają symptomatyczne i powtarzam, mamy tutaj do czynienia z wielkim zaniechaniem - powiedział szef PiS. Jak zaznaczył, jeśli jego ugrupowanie będzie miał taką szansę, nastąpi energiczny i konsekwentny powrót do planów rozwoju regionu. - Polska powinna mieć gospodarkę morską, powinna w tej dziedzinie się liczyć - przekonywał J. Kaczyński."

W morde jeża!!!

A jak się ma mieć ? Moja Europa jest anty-nacjonalistyczna przy jednoczesnych gwarancjach traktatowych poszanowania tożsamości narodowej Państw Członkowskich Jeżeli jestem zwolennikiem unifikacji , to naturalne , że jestem przeciwnikiem rozdrobnienia w strukturach Państw wchodzących w skład Unii , bo to prowadzi do zupełnie odwrotnego procesu i jego skutki są przeciwieństwem zjednoczenia . Unia powstała po to żeby zapewnić stabilizację na kontynencie i jeżeli ktoś czy to poprzez chęć utworzenia autonomii-->nowego państwa , czy konflikty terytorialne między państwami(oberschlesien) dąży do naruszenia stabilności Patrii wykształconych po ostatniej wielkiej wojnie , to jednocześnie występuje przeciwko Unii . Ponadto jestem polskim patriotą i to sprawa utrzymania stabilności mojej ojczyzny jest mi najbliższa , dlatego zwracam większą uwagę na tego typu ruchy( ) w Polsce niż np w Hiszpanii .

Marku wierzę Ci na słowo (co do ostatnich zdań) ale czytając Traktat Lizboński (nie cały) znalazłem wiele fragmentów sugerujących że Twojej i Mojej i Naszej Ojczyzny już nie będzie. Ładna pogoda więc trzeba łapać dlatego na szybko przedstawie Ci fragmenty, które sobie pozaznaczałem jako podejrzane:

"3. Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy Unia i Państwa Członkowskie wzajemnie się szanują i udzielają sobie wzajemnego wsparcia w wykonywaniu zadań wynikających z Traktatów.

Państwa Członkowskie podejmują wszelkie środki ogólne lub szczególne właściwe dla zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatów lub aktów instytucji Unii.

Państwa Członkowskie ułatwiają wypełnianie przez Unię jej zadań i powstrzymują się od podejmowania wszelkich środków, które mogłyby zagrażać urzeczywistnieniu celów Unii."

1. Unia uznaje prawa, wolności i zasady określone w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej z 7 grudnia 2000 roku, w brzmieniu dostosowanym 12 grudnia 2007 roku w Strasburgu, która ma taką samą moc prawną jak Traktaty.

Postanowienia Karty w żaden sposób nie rozszerzają kompetencji Unii określonych w Traktatach.

Prawa, wolności i zasady zawarte w Karcie są interpretowane zgodnie z postanowieniami ogólnymi określonymi w tytule VII Karty regulującymi jej interpretację i stosowanie oraz z należytym uwzględnieniem wyjaśnień, o których mowa w Karcie, które określają źródła tych postanowień.

Problem w tym że KPP miała wejść razem z Eurokonstytucją, więc powinna umrzeć razem z nią, ale na to Unia też znalazła rozwiązanie:

"1. Deklaracja w sprawie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, która jest prawnie wiążąca, potwierdza prawa podstawowe gwarantowane przez europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych dla Państw Członkowskich.

Karta nie rozszerza zakresu stosowania prawa Unii na dziedziny leżące poza kompetencjami Unii, nie ustanawia nowych uprawnień ani zadań Unii, ani też nie zmienia uprawnień i zadań określonych w Traktatach."

Oto bowiem TL tak jak Eurokonstytucja ratyfikuje Kartę, legalizującą aborcję, eutanazję, małżeństwa homoseksualne, karę śmierci.

"1. Unia rozwija szczególne stosunki z państwami z niąq sąsiadującymi, dążąc do utworzenia
przestrzeni dobrobytu i dobrego sąsiedztwa, opartej na wartościach Unii i charakteryzującej się
bliskimi i pokojowymi stosunkami opartymi na współpracy."

"1. Unia dysponuje ramami instytucjonalnymi, które mają na celu propagowanie jej wartości,
realizację jej celów, służenie jej interesom, interesom jej obywateli oraz interesom Państw
Członkowskich, jak również zapewnianie spójności, skuteczności i ciągłości jej polityk oraz
działań."

W Traktacie jest zapis mówiący że Państwa Członkowskie prowadzą własną politykę zagraniczną jednak ten zapis mówi że swoją, ale TYLKO zgodną z polityką Unii:

"3. Państwa Członkowskie popierają, aktywnie i bez zastrzeżeń, politykę zewnętrzną
i bezpieczeństwa Unii w duchu lojalności i wzajemnej solidarności i szanują działania Unii w tej
dziedzinie.
Państwa Członkowskie działają zgodnie na rzecz umacniania i rozwijania wzajemnej solidarności
politycznej. Powstrzymują się od wszelkich działań, które byłyby sprzeczne z interesami Unii lub
mogłyby zaszkodzić jej skuteczności jako spójnej sile w stosunkach międzynarodowych.
Rada i wysoki przedstawiciel czuwają nad poszanowaniem tych zasad.

Unia prowadzi wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa poprzez:
a) określanie ogólnych wytycznych;
b) przyjmowanie decyzji określających:
(i) działania, które powinny być prowadzone przez Unię;
(ii) stanowiska, które powinny być podjęte przez Unię;
(iii) zasady wykonania decyzji, o których mowa w podpunktach (i) oraz (ii);
oraz
c) umacnianie systematycznej współpracy między Państwami Członkowskimi w prowadzeniu
ich polityki.(!!!!)"

"3. Wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa realizują wysoki przedstawiciel oraz Państwa
Członkowskie, stosując środki krajowe i unijne."

2. Wysoki przedstawiciel reprezentuje Unię w zakresie spraw odnoszących się do wspólnej
polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Prowadzi w imieniu Unii dialog polityczny ze stronami
trzecimi oraz wyraża stanowisko Unii w organizacjach międzynarodowych i na konferencjach
międzynarodowych.

Rada przyjmuje decyzje, które określają podejście Unii do danego problemu o charakterze
geograficznym lub przedmiotowym. Państwa Członkowskie zapewniają zgodność swych polityk
krajowych ze stanowiskami Unii.(!!!)

1. Unia rozwija szczególne stosunki z państwami z nią sąsiadującymi, dążąc do utworzenia
przestrzeni dobrobytu i dobrego sąsiedztwa, opartej na wartościach Unii i charakteryzującej się
bliskimi i pokojowymi stosunkami opartymi na współpracy.

Artykuł 13
1. Unia dysponuje ramami instytucjonalnymi, które mają na celu propagowanie jej wartości,
realizację jej celów, służenie jej interesom, interesom jej obywateli oraz interesom Państw
Członkowskich, jak również zapewnianie spójności, skuteczności i ciągłości jej polityk oraz
działań.

14

4. Parlament Europejski wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i prezydium.


3. Państwa Członkowskie popierają, aktywnie i bez zastrzeżeń, politykę zewnętrzną
i bezpieczeństwa Unii w duchu lojalności i wzajemnej solidarności i szanują działania Unii w tej
dziedzinie.
Państwa Członkowskie działają zgodnie na rzecz umacniania i rozwijania wzajemnej solidarności
politycznej. Powstrzymują się od wszelkich działań, które byłyby sprzeczne z interesami Unii lub
mogłyby zaszkodzić jej skuteczności jako spójnej sile w stosunkach międzynarodowych.
Rada i wysoki przedstawiciel czuwają nad poszanowaniem tych zasad.


Unia prowadzi wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa poprzez:
a) określanie ogólnych wytycznych;
b) przyjmowanie decyzji określających:
(i) działania, które powinny być prowadzone przez Unię;
(ii) stanowiska, które powinny być podjęte przez Unię;
(iii) zasady wykonania decyzji, o których mowa w podpunktach (i) oraz (ii);
oraz
c) umacnianie systematycznej współpracy między Państwami Członkowskimi w prowadzeniu
ich polityki.


3. Wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa realizują wysoki przedstawiciel oraz Państwa
Członkowskie, stosując środki krajowe i unijne.


2. Wysoki przedstawiciel reprezentuje Unię w zakresie spraw odnoszących się do wspólnej
polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Prowadzi w imieniu Unii dialog polityczny ze stronami
trzecimi oraz wyraża stanowisko Unii w organizacjach międzynarodowych i na konferencjach
międzynarodowych.

Rada przyjmuje decyzje, które określają podejście Unii do danego problemu o charakterze
geograficznym lub przedmiotowym. Państwa Członkowskie zapewniają zgodność swych polityk
krajowych ze stanowiskami Unii.


1. Każde Państwo Członkowskie, wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki
bezpieczeństwa lub wysoki przedstawiciel przy wsparciu Komisji mogą zwracać się do Rady z
wszelkimi pytaniami dotyczącymi wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz
przedkładać Radzie, odpowiednio, inicjatywy lub wnioski.


Każdy członek Rady, który wstrzymuje się od głosu, może – zgodnie z niniejszym akapitem –
jednocześnie złożyć formalne oświadczenie. W takim przypadku nie jest on zobowiązany do
wykonania decyzji, ale akceptuje, że decyzja ta wiąże Unię. W duchu wzajemnej solidarności to
Państwo Członkowskie powstrzymuje się od wszelkich działań, które mogłyby być sprzeczne lub
utrudnić działania Unii podejmowane na podstawie tej decyzji. Pozostałe Państwa Członkowskie
szanują jego stanowisko. Decyzja nie zostaje przyjęta, jeżeli członkowie Rady, którzy złożyli
oświadczenie w związku ze wstrzymaniem się od głosu, reprezentują co najmniej jedną trzecią
Państw Członkowskich, których łączna liczba ludności stanowi co najmniej jedną trzecią ludności
Unii.


Państwa Członkowskie w ramach Rady Europejskiej i Rady uzgadniają wszelkie kwestie polityki
zagranicznej i bezpieczeństwa, stanowiące przedmiot ogólnego zainteresowania, w celu określenia
wspólnego podejścia. Przed podjęciem jakichkolwiek działań na arenie międzynarodowej lub
zaciągnięciem wszelkich zobowiązań, które mogłyby wpłynąć na interesy Unii, każde Państwo
Członkowskie konsultuje się z pozostałymi w ramach Rady Europejskiej lub Rady. Państwa
Członkowskie zapewniają, poprzez zbieżne działania, możliwość realizacji przez Unię jej interesów
i wartości na arenie międzynarodowej. Państwa Członkowskie są względem siebie solidarne.
Jeżeli Rada Europejska lub Rada określiły wspólne podejście Unii w rozumieniu akapitu
pierwszego, wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa i
ministrowie spraw zagranicznych Państw Członkowskich koordynują swoją działalność w Radzie.
Misje dyplomatyczne Państw Członkowskich i delegatury Unii w państwach trzecich i
przy organizacjach międzynarodowych współpracują ze sobą i przyczyniają się do formułowania
i wprowadzania w życie wspólnego podejścia.


1. Państwa Członkowskie koordynują swe działania w organizacjach międzynarodowych
i podczas konferencji międzynarodowych, podtrzymując na tym forum stanowiska Unii.
Organizację tej koordynacji zapewnia wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki
bezpieczeństwa.
Jeżeli w organizacjach międzynarodowych lub podczas konferencji międzynarodowych nie są
reprezentowane wszystkie Państwa Członkowskie, uczestniczące Państwa Członkowskie
podtrzymują stanowiska Unii.


2. Zgodnie z artykułem 24 ustęp 3 Państwa Członkowskie reprezentowane w organizacjach
międzynarodowych lub podczas konferencji międzynarodowych, w których nie uczestniczą
wszystkie Państwa Członkowskie, informują te ostatnie, jak również wysokiego przedstawiciela,
o wszelkich sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania.
Państwa Członkowskie, które są także członkami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów
Zjednoczonych, będą działać zgodnie i wyczerpująco informować pozostałe Państwa
Członkowskie, jak również wysokiego przedstawiciela. Państwa Członkowskie, które są członkami
Rady Bezpieczeństwa, przy wykonywaniu swoich funkcji będą bronić stanowisk i interesów Unii,
bez uszczerbku dla ich zobowiązań wynikających z postanowień Karty Narodów Zjednoczonych. Jeżeli Unia określiła stanowisko w kwestii wpisanej do porządku obrad Rady Bezpieczeństwa
Organizacji Narodów Zjednoczonych, Państwa Członkowskie, które w niej zasiadają, wnoszą o
zaproszenie wysokiego przedstawiciela do przedstawienia stanowiska Unii.


1. Wspólna polityka bezpieczeństwa i obrony stanowi integralną część wspólnej polityki
zagranicznej i bezpieczeństwa. Zapewnia Unii zdolność operacyjną opartą na środkach cywilnych i
wojskowych. Unia może z nich korzystać w przeprowadzanych poza Unią misjach utrzymania
pokoju, zapobiegania konfliktom i wzmacniania międzynarodowego bezpieczeństwa, zgodnie z
zasadami Karty Narodów Zjednoczonych. Zadania te są wykonywane w oparciu o zdolności, jakie
zapewniają Państwa Członkowskie.


3. Państwa Członkowskie, w celu realizacji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, oddają
do dyspozycji Unii swoje zdolności cywilne i wojskowe, aby przyczynić się do osiągnięcia celów
określonych przez Radę. Państwa Członkowskie wspólnie powołujące siły wielonarodowe mogą
również przekazać je do dyspozycji wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony.
Państwa Członkowskie zobowiązują się do stopniowej poprawy swoich zdolności wojskowych.
Agencja do spraw Rozwoju Zdolności Obronnych, Badań, Zakupów i Uzbrojenia (zwana dalej
„Europejską Agencją Obrony”) określa wymogi operacyjne, wspiera środki ich realizacji,
przyczynia się do określania i, w stosownych przypadkach, wprowadzania w życie wszelkich
użytecznych środków wzmacniających bazę przemysłową i technologiczną sektora obrony, bierze
udział w określaniu europejskiej polityki w zakresie zdolności i uzbrojenia oraz wspomaga Radę w
ocenie poprawy zdolności wojskowych.


4. Decyzje dotyczące wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, w tym decyzje w sprawie
podjęcia misji, o których mowa w niniejszym artykule, są przyjmowane przez Radę stanowiącą
jednomyślnie na wniosek wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki
bezpieczeństwa lub z inicjatywy Państwa Członkowskiego. Wysoki przedstawiciel może
zaproponować, w stosownych przypadkach wspólnie z Komisją, użycie zarówno środków
krajowych, jak i instrumentów Unii.


Artykuł 47
Unia ma osobowość prawną.


Artykuł 3
1. Unia ma wyłączne kompetencje w następujących dziedzinach:
a) unia celna;
b) ustanawianie reguł konkurencji niezbędnych do funkcjonowania rynku wewnętrznego;
c) polityka pieniężna w odniesieniu do Państw Członkowskich, których walutą jest euro;
d) zachowanie morskich zasobów biologicznych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa;
e) wspólna polityka handlowa.


2. Unia ma także wyłączną kompetencję do zawierania umów międzynarodowych, jeżeli ich
zawarcie zostało przewidziane w akcie prawodawczym Unii lub jest niezbędne do umożliwienia
Unii wykonywania jej wewnętrznych kompetencji lub w zakresie, w jakim ich zawarcie może
wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres.

2. Kompetencje dzielone między Unią a Państwami Członkowskimi stosują się do
następujących głównych dziedzin:
a) rynek wewnętrzny;
b) polityka społeczna w odniesieniu do aspektów określonych w niniejszym Traktacie;
c) spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna;
d) rolnictwo i rybołówstwo, z wyłączeniem zachowania morskich zasobów biologicznych;
e) środowisko naturalne;
f) ochrona konsumentów;
g) transport;
h) sieci transeuropejskie;
i) energia;
j) przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;
k) wspólne problemy bezpieczeństwa w zakresie zdrowia publicznego w odniesieniu do
aspektów określonych w niniejszym Traktacie.


Unia ma kompetencje do prowadzenia działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub
uzupełnianie działań Państw Członkowskich. Do dziedzin takich działań o wymiarze europejskim
należą:
a) ochrona i poprawa zdrowia ludzkiego;
b) przemysł;
c) kultura;
d) turystyka;
e) edukacja, kształcenie zawodowe, młodzież i sport;
f) ochrona ludności;
g) współpraca administracyjna.


1. Bez uszczerbku dla innych postanowień Traktatów i w granicach kompetencji, które Traktaty
powierzają Unii, Rada, stanowiąc jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą prawodawczą i po
uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, może podjąć środki niezbędne w celu zwalczania
wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub
światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.


1. Ustanawia się obywatelstwo Unii. Obywatelem Unii jest każda osoba mająca przynależność
Państwa Członkowskiego. Obywatelstwo Unii ma charakter dodatkowy w stosunku do
obywatelstwa krajowego, nie zastępując go jednak.




I tandaram!!! Najbardziej powalony zapis!!!!






Artykuł 22
(dawny artykuł 19 TWE)

1. Każdy obywatel Unii mający miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim, którego nie jest obywatelem, ma prawo głosowania i kandydowania w wyborach lokalnych w Państwie Członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania, na takich samych zasadach jak obywatele tego Państwa. Prawo to jest wykonywane z zastrzeżeniem szczegółowych warunków ustalonych przez Radę, stanowiącą jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą prawodawczą i po konsultacji z Parlamentem Europejskim; warunki te mogą przewidywać odstępstwa, jeśli uzasadniają to specyficzne problemy Państwa Członkowskiego.

2. Bez uszczerbku dla postanowień artykułu 223 ustęp 1 i przepisów przyjętych w celu jego wykonania, każdy obywatel Unii mający miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim, którego nie jest obywatelem, ma prawo głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Państwie Członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania, na takich samych zasadach jak obywatele tego państwa. Prawo to jest wykonywane z zastrzeżeniem szczegółowych warunków ustalonych przez Radę, stanowiącą jednomyślnie zgodnie ze specjalną procedurą prawodawczą i po konsultacji z Parlamentem Europejskim; warunki te mogą przewidywać odstępstwa, jeśli uzasadniają to specyficzne problemy Państwa Członkowskiego.


OSTATNI TO PO PROSTU - O JA PI......


DODAM OD SIEBIE: PRZECZYTAŁEM 1/10 tego gówna zwanego Traktatem Lizbońskim i takie kwiaty znalazłem