Zapewne różnie z tym bywa. Generalnie trudno ocenić rzeczywiste zarobki poszczególnych piłkarzy i warunki rozliczania się z nich z fiskusem, często pojawiają się sprzeczne informacje na ten temat w prasie. Wynika to oczywiście z tego, że treść kontraktów nie jest ujawniana...
Tu można znaleźć pewne informacje na ten temat
Chodzi głównie o ten fragment:
Cytat:
Finansowa kondycja polskiej piłki może nie jest najlepsza, ale za to niektórzy piłkarze zarabiają kilkaset tysięcy, a nawet powyżej miliona złotych rocznie. Ten sielankowy nastrój burzy jednak obowiązek dzielenia się tymi pieniędzmi z fiskusem. Skala podatkowa w Polsce, ze swoją najwyższą 40-proc. stawką, nie jest rekordowa na tle innych krajów Europy. Natomiast nisko ustawione progi, po przekroczeniu których stosuje się ową stawkę, a także brak ulg powodują, że pod względem kosztów poniesionych na rzecz urzędu skarbowego (tak zwanej efektywnej stawki) wiele świetnie zarabiających osób w naszym kraju znajduje się w czołówce europejskiej.
Piłkarze raczej do tej grupy się nie zaliczają – w ich wypadku najwyższa efektywna stawka rzadko przekracza 32 procent. Dochód sportowców jest bowiem uznawany najczęściej za uzyskany z działalności wykonywanej osobiście. A prawo podatkowe daje tu możliwość zastosowania 20-proc. zryczałtowanych kosztów uzysku. Czyli: podatek płaci się według skali, ale od 80 proc. dochodu.
Nie wszystkich to satysfakcjonuje. Dlatego popularne wśród piłkarzy jest zakładanie działalności gospodarczej, co pozwala na płacenie 19 proc. podatkiem ryczałtowym. Jednak fiskus ma prawo (choć często tego nie robi) powątpiewać w słuszność deklarowania tego rodzaju działalności. Jej istotą jest bowiem ponoszenie ryzyka ekonomicznego oraz swoboda w określaniu miejsca i czasu jej wykonywania. Zawodowi piłkarze zaś mają z reguły sztywno określone miejsce i czas treningu oraz rozgrywek.
|