|
Ciekawostka z Zachodu, która powinna być wzorem jak należy podchodzić do polityki transferowej.
Zapewne kilku z was zna taki klub belgijski jak RAEC Mons. W ostatnim sezonie zajęli 16. miejsce w lidze, obecnie plasują się na 14-15 miejscu. Klub nie ma wielkich ambicji, jego celem jest utrzymanie się w gronie najlepszych drużyn Belgii.
Abstrahując od stadionu i bazy treningowej (które są o niebo lepsze od wiślackich obiektów), chcę napisać o polityce transferowej Mons.
W drużynie grają głównie Belgowie, Francuzi i Afrykanie. W kadrze nie ma ani jednego zawodnika z Europy Wschodniej.
Wydawałoby się, że taki klub nie interesuje się zagranicznymi rynkami piłkarskimi. Nic bardziej mylnego.
Mons zatrudnia Mario Leone - człowieka, którego jednym z zadań jest zbieranie informacji o piłkarzach z całej Europy. Współpracuje on nawet z wiernymi kibicami (!), którzy podsuwają mu pomysły kogo warto obserwować w innych ligach. W każdym miesiącu ogląda około 20 meczów na żywo, raz był w Polsce, dwa razy w Czechach, dwa razy w Chorwacji, w każdym tygodniu jest w Belgii i Francji.
Miałem okazję rozmawiać z nim podczas pobytu w Belgii i jak się okazało znał on także piłkarzy z Polski: Gargula, Costly, Brozek, Cleber, Lobodzinski, Boguski, Chinyama, Iwanski, Roger, Astiz, Majewski, Arboleda, Peszko, Regnifo, i kilku innych. Widziałem segregator, w którym pod nazwą "Pologne" było zapisanych kilkanaście stron: wymienione kluby i wyróżniający się zawodnicy, wiek, liczba meczów w lidze i kadrze, informacje o umiejętnościach, kontuzjach i numery kaset z meczów reprezentacji Polski i polskich klubów.
Byłem zszokowany, dlatego spytałem po co gromadzi te dane, skoro w Mons nigdy nie grał żaden zawodnik z Polski. Odpowiedział z uśmiechem: "wiedza nie kosztuje, a Polska to nie koniec świata".
Wnioski i odniesienie do polskich realiów pozostawiam wam.
PS. Być może odbiega to nieco od głównego wątku tego tematu, ale nic bliższego nie znalazłem, a otwierać nowego tematu (chyba) nie było warto.
|