|
Odejściem Brożka bym aż tak się nie martwił gdybyśmy mieli jakąś pewność, że taka zamiana zawodnika na pieniądze coś nam da. Oddaliśmy Żurawskiego - efektów brak. Oddaliśmy Błaszczykowskiego - efektów brak. Żadnych nawet boisk.
W praktyce transfer powinien oznaczać dojście do kompromisu między stronami i ustalenia rekompensaty o wysokości ewentualnych przychodów możliwych do wygenerowania gdyby ten został, w naszej scenerii oznacza to oddanie zarówno piłkarza, jak i dochodu, bo pieniądze rozchodzą się na... no właśnie nie wiem.
Co do ceny, to myślę, że cztery miliony są realne. Ale nie więcej.
Gdybyśmy je mieli zainwestować w trzech piłkarzy o wartości miliona euro, a każdy z nich o umiejętnościach Stilicia - oddałbym go już w styczniu, bo i tak na jego grę jesienią 2010, a na wtedy wydaje mi się Wisła powinna planować szczyt możliwości sportowych drużyny ze względu na grę na już 30 tysięcznym stadionie, raczej nie liczę.
Z drugiej strony, wydaje mi się, że zatrzymanie Brożka wcale nie byłoby takie trudne, tak samo jak wszystkich wyróżniających się postaci w polskiej lidze (wcale nie takiej słabej, jak mówią niektórzy powtarzając po sobie!). Kontrakt na 400,000 euro i przejrzysta wizja budowania klubu na następne kilka lat, w której taki piłkarz miałby centralną pozycję, by to zagwarantował. Ale tego się nie robi, nikt nie próbuje zaryzykować. A to mogło by się udać tym bardziej, że za dwa lata grałby już na 30,000 stadionie, także na wyjazdach w Poznaniu, Warszawie, Wrocławiu, Gdańsku, Lubinie czy Kielcach na bardzo ładnych stadionach, w kraju organizatorze kolejnych Mistrzostw Europy. Ale z dawaniem wysokich kontraktów najlepiej czekać aż do momentu, gdy w wieku 30 lat wrócą oni w niełasce z nieudanej próby podbicia średniego europejskiego zespołu ligi francuskiej...
Ja myślę, że piłkarze w Polsce chcą zostawać nawet przy obecnym średnim europejskim poziomie ligi, tylko że nie gwarantuje im się odpowiedniego kontraktu.
Ale nie ważne, i do tego dojrzejemy.
|