[FraMat]

Posunięcia Moskala odrzucone przez Jopa: - Ustawienie taktyczne: Jop stosuje asymetrię, której nie stosował Moskal, a stosował Rude.

To tylko słowa. Prosze uprzejmie o konkretne wyjaśnienie na czym polega wspomniana "asymetria" i uzasadnienie dlaczego jest lepsza od "symetrii".

- Wykonawcy rzutów rożnych: Jop odrzucił rozwiązanie wdrożone przez Moskala. Rodado ma teraz inne zadania, podobnie jak było dawniej również za Rude. Jak Fra Mat potrzebuje do potwierdzenia tego specjalistycznych statystyk, jego sprawa.

Nie potrzebuję do tego statystyk. Proszę jedynie o wyjaśnienie dlaczego brak wykonywania przez Rodado rzutów rożnych jest lepszy od tego, że on jako jedyny potrafi dorzucić piłkę na odpowiedniej wysokości w pole karne rywala.
Przykładem pierwszy w meczu z Pogonią rzut różny wykonywany przez Jarocha. Piłka została przejęta przez rywala, gdyż leciała za nisko, po czym poszła kontra rywala skutkująca żółta kartką Kissa. Korzyść z takiego ustawienia jak cholera.

- Szersze ustawienie prawego skrajnego pomocnika i węższe lewego w fazie ataku: znów odrzucenie rozwiązania wdrożonego przez Moskala i skopiowanie idei, którą miał Rude. Sprawa do zweryfikowania zarówno poprzez oglądanie meczu, jak i lekturę specjalistycznych źródeł, na które czasem powołują się Surdek czy Skucha.

Proszę o wskazanie jak takie ustawienie wpłynęło na przebieg meczu i zwiększenie potencjalnych szans na zdobycie gola.

- Nominalny lewy pomocnik jako "wolny elektron" przy asymetrycznym ustawieniu: sięgnięcie po rozwiązania, które wiosną wdrażał Rude, odrzucenie tego, co robił Moskal, u którego czegoś podobnego nie było. Do zweryfikowania jak wyżej.

Też proszę o wskazanie, co to w ogóle dało.

- Ustawienie środkowych defensywnych pomocników: Jop odrzucił koncepcję Moskala, ustawiając parę Igbekeme-Carbo wyżej i poziomo, co ułatwia zbieranie drugich piłek przy grze z rywalami stosującymi autobus i czyni zespół bardziej kompaktowym i mniej narażonym na kontrataki. Znów sięgnięcie po rozwiązanie po które wiosną sięgał Rude, tyle że z Dudą zamiast Igbekeme, co oczywiście obniżało wtedy jego efektywność.

Zgodzę się z tym jeśli zobaczę statystyki/mapkę ustawienia środkowych pomocników. Podejrzewam, że ona nie istnieje, a teza jest tylko ładnie zbudowaną frazą.

- Wychodzenie tylko jednym napastnikiem. Jop na razie za każdym razem wychodzi dwoma, co jest zmianą w stosunku do większości meczów Moskala. Potrzebujecie jakieś "mapki boiska", by to stwierdzić?

A ile tych napastników w formie miał wcześniej Moskal?

- Uparte wystawianie zawodników na nowych dla nich i egzotycznych pozycjach, gdy są inne opcje. U Jopa na przykład Sukiennicki jeszcze ani razu nie zagrał na skrzydle jak u Moskala. To nie przypadek tylko świadoma decyzja, wynikła z lepszej analizy jego możliwości i predyspozycji. Znów potrzebne wam jakaś "mapka boiska",by ten fakt potwierdzić?

Wystawianie zawodników na innych pozycjach wynika z prostego faktu dysponowania ograniczoną liczbą zawodników zdrowych i w pełnej formie. W takiej sytuacji Moskal łatał czym mógł. Jop ma większy komfort, gdyż więcej zawodników jest zdrowych i nie ma potrzeby zastępowania takiego Alfaro czy Duarte takim Sukiennickim. Tak więc ta niby wyższość myśli taktycznej Jopa to raczej wskazanie trudnej sytuacji kadrowej jaką mia wcześniej Moskal

- Skończenie ze stawianym na Brodę nawet w roli drugiego bramkarza. postawienie na Letkiewicza, na co Moskal się nigdy nie zdobył, nawet w meczach, w których teoretycznie mieliśmy oszczędzać podstawowych zawodników.

Juz to pisano. Letkiewicz był przewidziany do gry z Chrobrym już przez Moskala.

- Każdorazowe trzymanie Rodado na boisku od pierwszej do ostatniej minuty. Tu też chcecie mapki?

W sytuacji, gdy gonilismy wynik, a tak było prawie zawsze, odesłanie na ławkę Rodado byłoby strzałem w stopę, który Markus skrytykowałby w pierwszej kolejności.

Wyliczać można byłoby dalej, ale już mi się nie chce.

Dziękuję bardzo. Na razie to tylko tezy. Proszę je uzasadnić.