[Patryko]

My kupiliśmy Fazlagicia mniej więcej na takiej samej zasadzie, na jakiej Włosi kupują Krzyżanowskiego, czyli kupowaliśmy potencjał. To miał być kolejny Brlek, którego trochę ociosamy i puścimy na zachód za 3-4 banie euro. No ale nie pykło.

Różnica polega na tym, że u nas Fazlagić dostał ekstraklasowy, dość wysoki i co najważniejsze długi kontrakt jako młodzieżowiec (tutaj moim zdaniem został popełniony największy błąd), podczas gdy Krzyżanowski dostanie najprawdopodobniej jakiś nieduży, progresywny kontrakcik, którego sumy będą zwiększać się wraz z progresem sportowym.