[azor]

Aleksander Miszalski urodził się w Krakowie 7 sierpnia 1980 r. jako pierwsze dziecko prof. Jadwigi i prof. Zbigniewa Miszalskich. Ma młodszego o dwa lata brata Henryka. Rodzice byli działaczami Solidarności, dziadkowie działali w AK, pradziadek Stefan Bobrowski był przywódcą powstania styczniowego. Rodzina o krakowska o korzeniach austriacko-francusko-żydowskich. Posługuje się językiem angielskim, niemieckim, włoskim, rosyjskim. Kibic Wisły Kraków. Wychował się przy ul. Meissnera na granicy Krakowa i Nowej Huty w bloku z “wielkiej płyty” (istnieje do dziś ul. Meissnera 6/190), gdzie z rodzicami mieszkał przez 15 lat. Grał w tym czasie w piłkę nożną w Klubie Wieczysta. Chodził do Szkoły Podstawowej nr 8. Był piątkowym uczniem. Jego ulubionym przedmiotem w szkole była geografia i historia, ponieważ interesował się od dziecka polityką i gospodarką. Laureat olimpiady przedmiotowej z języka niemieckiego, geografii. Na przełomie czwartej i piątej klasy wyjechał z rodzicami na pół roku do Monachium. Po kilku latach od powrotu do Krakowa zamieszkał na Kurdwanowie (“z czasów LO najbardziej pamiętam to, że na zajcia jechałem ponad godzinę”). Ukończył Liceum Ogólnokształcące nr 2 im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie na profilu ekonomiczno-społecznym. Zdał maturę z geografii, języka niemieckiego i języka polskiego. Działał w harcerstwie. Był ministrantem w parafii Matki Bożej Ostrobramskiej. Fan zespołu Metallica. Jako osiemnastolatek zapisał się do Stowarzyszenia Młodzi Demokraci, do czego przekonał go Andrzej Domański. Po rozpadzie stowarzyszenia na frakcję proPO i proUW, pozostał przy Unii Wolności. Grał wówczas w TS Tramwaj Kraków. Jego pierwszym kierunkiem studiów były stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Ekonomicznym. Jako dziewiętnastolatek pracował przy wykopaliskach archeologicznych przy budowie autostrady A4 przy Kurdwanowie. W wieku dwudziestu lat dorabiał w czasie wakacji pracując na dworcu głównym w Krakowie “naganiając” klientów dla węgierskiej firmy Strawberry Hostels. Z kolegą zdecydował się wówczas na rozpoczęcie własnej działalności w tej branży. Pierwszy hostel otworzył we Wrocławiu, jako obiekt wakacyjny. Jego pierwsza firma wynajmowała akademiki od uczelni wyższych. Przy czternastym podejściu prorektor Drozdowski z Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu zdecydował się wynająć uczelniany akademik za 25 tys. zł. Pierwszego dnia z ich usług skorzystało dwanaście osób na trzysta miejsc noclegowych, co stanowiło Âź progu rentowności. W następnym roku wznowili działalność we Wrocławiu oraz otworzyli w Gdańsku i zaczęli zatrudniać pracowników. Rok później działali we Wrocławiu, Gdańsku (dwa obiekty), Warszawie i Krakowie (cztery obiekty). W szczytowym momencie działalności firma prowadziła łącznie dwadzieścia obiektów w Rydze, Wilnie, Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Wrocławiu, Zakopanem, Bratysławie, Pradze, Wiedniu, Florencji i Wenecji (2010 r.), w tym obiekty całoroczne i sezonowe. Po trzecim roku studiowania stosunków międzynarodowych rozpoczął studia magisterskie z socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim i turystykę na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Przeprowadził się do Starego Miasta (kolejno ul. Dietla, ul. Kurniki, ul. Pawia). W 2007 r. bierze ślub. Studia ukończył w 2010 r. Z przyjaciółmi założył lokalne stowarzyszenie Forum dla Polski zajmujące się walkę o zieleń, powstawanie ścieżek rowerowych, organizację EURO 2012 w Krakowie, organizacją debat Salon Dla Młodych. Stowarzyszenie wystawiło listy w wyborach do Rady Miasta Krakowa uzyskując 1 proc. poparcia w 2006 r. Do Platformy Obywatelskiej wprowadził go Łukasz Pawełek, który spotkał się z przedstawicielami stowarzyszenia w barze Kot w Butach (po kilku latach lokal pod nazwą Pod Prąd należał do Miszalskiego). Dołączyli do Koła Młodych zapisując do partii dwieście osób. Współpracował wówczas politycznie z Łukaszem Gibałą będącym główną opozycją do przewodniczącego PO w Krakowie. W 2010 r. roku startował w wyborach do Rady Miasta Krakowa z list PO, zabrakło mu 30 głosów do objęcia mandatu. Tego samego roku bierze rozwód. W 2011 r. wystartował w wyborach do Rady Dzielnicy I Stare Miasto uzyskując mandat. Jako radny walczył o otwarcie parku Jalu Kurka (park otwarto dla mieszkańców 1 stycznia 2023 r.), powstanie parku przy ul. Karmelickiej (dziś Park Szymborskiej), ruch jednokierunkowy w pierwszej obwodnicy, plac zabaw na plantach, utrzymanie Hotelu Cracovia i Hotelu Forum. Zostaje sekretarzem Krakowskiej Izby Turystyki. W 2014 r. zostaje radnym Miasta Krakowa. Jako radny wprowadza bezpłatną komunikację w dni smogowe i angażuje się w proces wymiany kopciuchów. Wśród głównych zagadnień, które podejmuje jest walka z zanieczyszczeniami powietrza, walka o zieleń i nowe parki (park Tetmajera, park Radzikowskiego, ochrona lunety warszawskiej, Fortu Bronowice). W 2016 r. zostaje przewodniczącym PO w Krakowie, a w 2017 r. przewodniczącym PO w Małopolsce. W 2019 r. ponownie bierze ślub. W tym samym roku zostaje posłem na Sejm RP uzyskując 15 987 głosów. Zasiada w sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Gospodarki i Rozwoju. W wyborach 2023 r. uzyskuje reelekcję zdobywając 29 414 głosów. komuchem nie jest a to już coś zresztą nie rozumiem jak ktoś sie wogle może nabierać na szemranego biznesmena gibałe który robiąc wraz ze swoją rodziną wielomilionowe interesy zdołał sie PR-owo wykreować na jakiegoś oczyściciela Krakowa z politycznego syfu

o Gibałe raczej nie ma płaczu, bardziej o Kmitę, który raz cos wspomniał o "przyjrzeniu się kwestii najmu stadionu" i już wzbudził ekstazę wśród - bądź co bądż - prawicowej braci jaką bezsprzecznie jest scena kibicowska.