Tu jest fajna analiza sparingu (17 tweetów) z fotkami:
https://twitter.com/AdamSurdek/statu...62034020319449
AdamSurdek napisał(a):
3/17 Dzięki przewadze liczebnej w środkowej części boiska stworzonej dzięki box midfield , podobnie jak w 1 sparingu, otwierała się przestrzeń na skrzydłach. Dzięki wykorzystaniu tej przestrzeni i bardzo dobrych umiejętności Carbó w rozegraniu Wisła strzeliła 1 bramkę.
4/17 Zejście Tokarczyka do środka powoduje zwężenie formacji Atyrau, to otwiera przestrzeń dla Szota, którego świetnym crossowym podaniem znajduje Carbó. To jest ten "punishment" o którym mówił sztab. Mamy przestrzeń to od razu ją wykorzystujemy.
5/17 Obie 10, ustawione w półprzestrzeniach zaczynają wbiegać w przestrzeń pomiędzy BO i ŚO. To powoduje, że obrońcy muszą zbliżyć się do siebie, co wykorzystuje schodzący do środka Baena strzelając bramkę.
6/17 Ta bramka pokazuje dwie dość fundamentalne prawdy w piłce nożnej, które są dość oczywiste, ale stosunkowo mało osób zwraca na nie uwagę i je ceni czy bierze pod uwagę w np. ocenach pomeczowych.
7/17
1. gra bez piłki jest niezwykle ważna, wręcz kluczowa (ustawienie Tokarczyka). Dzięki temu nie trzeba mieć piłki przy nodze ani nawet się za bardzo ruszać żeby dezorganizować obronę rywala, tworzyć przestrzeń dla kolegów i tym samym rozgrywać bardzo dobry mecz.
8/17
2. Recyrkulacja piłki wszerz boiska, przesuwanie formacji rywala i tworzenie przestrzeni. Gra się na jednej stronie żeby bramkę potem strzelić na drugiej stronie.
11/17 Ta zmiana [ustawienia po wejściu Olejarki za Baenę] pokazuje, że grafika przedmeczowa z formacją nie ma znaczenia. Formacja w zależności od fazy gry się zmienia, pozycje zawodników są płynne i zależą od ról jakie zostały im powierzone, a nie nazwy pozycji na grafice.
12/17 Na mapie przyjęć piłki widać zmianę w miejscach, w których Satrústegui przyjmował piłkę przed i po 31 minucie, w której nastąpiła zmiana.
14/17 Ciekawym elementem, kiedy Atyrau bronił w nisko ustawionym bloku, było włączanie się Łasickiego i Jarocha do akcji. Wydarzyło się to kilka razy więc zakładam, że było to zaprojektowane. Przy tylko jednym napastniku sztab widocznie ufał 2 ŚO w asekuracji.
16/17 Wisła wykorzystała to wychodząc spod agresywnego pressingu Atyrau. Dzięki wykorzystaniu przetrenowanej formacji i schematu oraz szybkich podań, Wisła dość łatwo wyszła z opresji.
|