[remike]

Była sobie Wisła Kraków, jedna z najbardziej znanych drużyn piłkarskich w Polsce. A wśród zarządzających nią, znajdował się Jarosław Królewski - prawdziwy fantasta i skuteczny sabotażysta.

Wielu ludzi kibicujących Wisle było dumnych z Królewskiego za to, że był gejem. Jednak, było jedno, co go niezmiernie smuciło - homofobia kiboli Wisły. Postanowił więc Królewski podjąć heroiczną walkę przeciwko niewłaściwym przekonaniom swoich własnych kibiców.

Królewski zrozumiał, że najlepszą metodą na ukaranie homofobicznych kiboli było wprowadzenie chaosu i dezorganizacji do klubu. Dlatego zaczął sabotować działania Wisły na każdym kroku, starając się sprawić, żeby drużyna grała jak najgorzej.

Pierwszą rzeczą, jaką zrobił, było zatrudnienie trenera, który nie miał bladego pojęcia o piłce nożnej. Wybrał osobę taką, jak on sam - totalnego amatora, który jako jedyny plan gry miał "wywołać niepojęty zamęt". Co więcej, postanowił, że w drużynie zawsze będą występować w przeciwległej pozycji na boisku, tworząc totalny chaos.

Ale Królewski nie skupiał się tylko na zmienianiu trenera i taktki. Postanowił także zepsuć morale w szatni, tak aby piłkarze byli zfrustrowani i niezdyscyplinowani. Przesyłał im anonimowe wiadomości, podkreślając, jak beznadziejni są w piłce nożnej. Dodatkowo, w trakcie treningów, zamiast piłek, wprowadził do użycia balony wodne, czym sprawił, że treningi stawały się jedynie rozrywką dla gapiów.

Pomysły Królewskiego były jeszcze bardziej szalone. Na przykład, postanowił zekranizować "Koło Fortuny" w lokalu sponsorskim, pozwalając piłkarzom na wygrywanie pieniędzy za udzielanie poprawnych odpowiedzi. W ten sposób, zamiast trenować, piłkarze spędzali czas rozwiązywaniem zagadek i marzeniem o występach w telewizji.

Z każdym kolejnym dniem, Wisła Kraków niestety grała coraz słabiej. Zarządzanie klubem było w katastrofalnym stanie - brakowało funduszy, nie było zaplanowanych transferów, a zadanie Królewskiego - złośczenie kiboli - osiągało coraz większy sukces.

To jednak nie było ostatnie posunięcie Królewskiego. Postanowił on, że na każdy mecz Wisły, zamiast tradycyjnych piłkarzy, wystawi drużynę złożoną wyłącznie z drag queenów. Gdy piłkarze, wystylizowani na różowego flaminga, wybiegli na murawę, stało się jasne, że to był ostatni szpikulec, jaki Królewski wbił swojemu klubowi.

Homofobiczni kibice byli zszokowani. Ale w zamiarze Królewskiego miało się dziać coś jeszcze. Chciał, aby kibole, którzy zwykle wykrzykiwali obraźliwe okrzyki pod adresem drużyny, teraz okrzykinali swoich piłkarzy miłymi słowami. Zadziwiająco, strasznie irytowało to kiboli i doprowadzało do chaosu na trybunach.

Królewski triumfalnie obserwował, jak jego diaboliczny plan działa. Pomimo wszystkich trudności, w głębi serca wiedział, że jego wysiłki przeciwko homofobii przyniosły owoce. Wisła Kraków stała się klubem, który wymagał zmiany, ale który nie tracił swojej siły.