[stary dziad]

stary dziad, tyle żyje w Polsce i nie wie, że zaistnienie albo powodzenie jakiegoś śledztwa często zależy od medialnego rozgłosu największą zaletą Jadczaka było że był spoza bagienka krakowskiego dziennikarstwa i ludzi którzy muszą żyć dobrze z klubem niezależnie od właścicieli*, ale mają rację ludzie którzy pamiętają że najpierw te zarzuty były naprawdę naciągane (ktoś tam wystąpił w jakimś teledysku, ktoś tam kogoś postrzelił i ci ludzie byli jakoś luźno powiązani z Sharksami, a tak naprawdę z Ruchem...), książka powstała głównie na podstawie zeznań i akt prokuratorskich, Sharksi w samej Wiśle SA ostatecznie zapadli się pod własnym ciężarem, a bieżąca działalność Jadczaka spełnia kryteria szukania wszędzie sensacji i masowej produkcji materiałów o dość stronniczym zabarwieniu politycznym nie trzeba się nim specjalnie zachwycać, wypada lekko uchylić kapelusza za to co się stało, ale generalnie nie ma po co nikogo beatyfikować, bo temat patologii w Wiśle w zasadzie leżał na ziemi, tylko ktoś musiał przyjechać i go podnieść zupełnie inną sprawą jest dla mnie wiślacka samsara, czyli cykl życia w kilkuletnich okresach nowych właścicieli, nowych nadziei, rozbudzania apetytów, wielkiej wizji, ubliżania ludziom i dziennikarzom którzy mają jakieś zastrzeżenia albo wcześniej widzą co się dzieje, doszukiwania się spisków i złych intencji tam gdzie ich nie ma, potem stopniowego uświadamiania sobie przykrych rzeczy, rozczarowania i frustracji z bycia oszukanym, posypywania głowy popiołem, mówienia "byliśmy głupi" i odpalania całego cyklu od nowa. wszystkim kibicom Wisły życzę żeby osiągnęli kiedyś nirwanę i wyrwali się z tego błędnego koła * - często się mówi, że publicyści to dziennikarze bez źródeł i newsów - w tym miejscu moje ukłony dla Michała Treli, który chociaż może nie pisał o patologii w Wiśle otwartym tekstem jak Jadczak, zawsze mimo bycia fizycznie i zawodowo tutaj na miejscu i blisko Wisły, mógł i może pozwolić sobie na różne trafne diagnozy wbrew różnym układzikom, i ze swojej publicystyki uczynił małą sztukę

Dzięki za Twój głos.
Właśnie o to mi chodzi.
Rola Jadczaka nie była ani kluczową ani decydująca. Inni zrobili zasadniczą robotę a on, kreując się na jedynego sprawiedliwego, spił śmietankę i wyrobił sobie nazwisko. Po prostu wykorzystał okazję do autolansu (co samo w sobie nie jest złe). Ale po co niektórzy fani Wisły dalej spijają mu z ust, tego nie rozumiem.