MaLk napisał(a):
Nie, nie można było. Nawet z tym dosyć wysokim budżetem obiektywnie nie mieliśmy możliwości na "okolice ocierania się o puchary", bo to nie było kwestią "chcenia"... za duże było obciążenie skutkami lat poprzednich - długi do spłacania, koszty starych decyzji, okresowe wymiany (prawie) całej kadry, ciągłe zmiany wizji, struktury organizacyjne pozbawione odpowiednich kompetencji itd.
Naszym głównym problemem było właśnie to, że przybyło trochę kasy i ktoś pomyślał, że dzięki temu można przeskoczyć etap budowania podstaw drużyny, która spokojnie się utrzyma i od razu przejść do etapu drużyny, która będzie w czubie tabeli, grała atrakcyjną, krakowską piłkę, promowała młodzież i w ogóle. Trochę tak, jak to kiedyś powiedział pod adresem trio Leśnodorski - zanim przeszli etap nauki chodzenia, już chcieli biegać.
O ile w przypadku przeciętnego kibica takie myślenie życzeniowe jest akceptowalne, o tyle ktoś, kto zarządza klubem powinien jednak stąpać bliżej ziemi.
Wiadomo, że łatwo się teraz ocenia, ale na tym polega cała zabawa - błędy ocenia się dopiero po owocach.
|
Ja nie mówię o organizacji klubu na poziomie pucharowym. Ja mówię o tym, że w ekstraklasie 4 Lechia grająca w pucharach miała 17 punktów więcej niż 12 Jagiellonia. Ze rok wcześniej mimo, że na trzy kolejki do końca rundy jesiennej mieliśmy punkt przewagi nad ostatnią drużyną, po kilku lepszych meczach jadąc do Gdańska była szansa wskoczyć na miejsce pucharowe. Jeżeli Radomiak mógł ocierać się przez większość sezonu o miejsca 1-4 To dlaczego my mielibyśmy nie dać rady? Wszystko rozbija się właśnie o to chcenie. Jak chcesz skoczyć w dal 7 metrów to 6 może się udać, jak planujesz skoczyć 5 to 6 nie skoczysz na pewno. Gdybyśmy celowali jako klub w puchary, dużo na wyrost, i ostatecznie zajmowali 10, czy 12 miejsce to czy ktoś by miał pretensje? Chodzi mi o wolę, chęci bycia lepszym sportowo w ostatnich trzech latach. Tego nie było, na wyniki miał przyjść czas, dlatego gramy w 1 lidze.