[FraMat]

W ogóle jakim cudem Petrescu, mając w Wiśle średnią PNM 2.09, 14 zwycięstw, 6 remisów i 3 porażki (bramki: 34:14) został zwolniony? Niestety, za Cupiała ten klub też toczyła ostra patologia. Po prostu większa kasa potrafiła to przykryć.

Układy, układziki....

Pozbycie się Petrescu to historia, której warto się przyjrzeć bliżej, bo pokazuje wiślackie mechanizmy działania. Najpierw przy Reymonta bardzo go szanowano, prezesom imponował jego profesjonalizm i warsztat. Potem odwróciło się o 180 stopni. Prezes Ludwik Miętta-Mikołajewicz w dziesięć dni potrafił o Petrescu wygłosić dwie diametralnie odmienne opinie. Podczas Gali Stulecia (8 września) powtarzał z uporem, że "wicemistrzostwo Polski to wielki sukces Wisły i trenera Petrescu, bo Legii pomagały ściany, a poza tym w bezpośrednim meczu w Warszawie okazaliśmy się lepsi". Po zwolnieniu Petrescu, dziesięć dni później, prezes miał już inne zdanie: "Dan Petrescu pokonał Legię w Warszawie tylko dlatego, że w drużynie Legii po zapewnieniu sobie tytułu panowały szampańskie nastroje". Prawda jest inna: Petrescu był niezależnym trenerem, który nie dawał sobie w kaszę dmuchać. I dlatego nie ma go w Wiśle. Z Kapką pokłócił się w ocenie Maura Cantoro. Petrescu: "Mauro nie walczy na meczach i treningach". Kapka: "Możesz zarzucić mu wszystko, ale nie to, że nie walczy". Cupiał zaufał Kapce, który miał już w zanadrzu swoją ofertę. "Jest Drago Okuka. On z taką słabą Legią ograł nas w walce o mistrzostwo Polski. Bierzemy go " - pod tym hasłem Kapka wyjechał do Belgradu negocjować z serbskim trenerem.

Michał Białoński, 14.11.2006

Marcin Baszczyński:

"Najgorsze było, że nie mieliśmy stylu. Nie wiedzieliśmy nawet, jakim systemem będziemy grać, bo raz było to 4-4-2, a już następnym razem 3-5-2."

biedny Marcin... za dużo systemów gry

Dla Petrescu każdy trening był jak mecz. 120 procent motywacji i mordercza walka. "Pomęczycie się przez półtorej godziny, ale potem na meczu będziecie naładowani energią" - mawiał Rumun. A potem wyciskał z piłkarzy siódme poty. - Dan miał swoje ulubione ćwiczenie, które nazywał "Chelsea". To był bardzo mocny interwał. W krótkim czasie trzeba było przebiec duży dystans. Kiedy sam wykonałem ten trening po raz pierwszy, o mało nie zwymiotowałem. Tymczasem Petrescu sam wykonywał to ćwiczenie, a potem po treningu jeszcze pół godzinki sobie biegał. Pamiętam, że na słowo "Chelsea" piłkarze po pewnym czasie reagowali przerażeniem - opowiada Konieczny. Kiedy Rumun zarządzał treningowe gierki, nie było mowy o odpuszczaniu. Co więcej, zawsze to on wygrywał - w siatkonogę ogrywał regularnie Macieja Stolarczyka czy Marcina Baszczyńskiego. Wycisk dostawali nawet... trenerzy i członkowie sztabu. (...) W szatni szybko wytworzyły się grupki. Była grupa, która podkopywała Rumuna. Nie chcę tych piłkarzy wymieniać z nazwiska. Była też część zawodników, na czele z Nikolą Mijailoviciem, której metody Petrescu się podobały. Nikola wpadał czasem do szatni i krzyczał na tych drugich "przestańcie marudzić, a zacznijcie grać". Tamci patrzyli na niego wilkiem. (...) - Zarzuca mu się, że "zajechał" piłkarzy, ale ja się z tym nie zgadzam. W życiu nie grałem zawodowo w piłkę, a byłem w stanie biegać i wykonywać ćwiczenia razem z grupą bramkarzy i zawodników ze słabszą wydolnością. Razem z nami trenował Kaziu Moskal, który był wtedy asystentem Petrescu. Nigdy w życiu nie zasłabłem, nie miałem torsji. A piłkarze narzekali, że było za ciężko...

Marek Konieczny