|
Zachowanie obecnego statusu bylejakości i pozorowanego udawania, że coś się zmienia sprzyja wiadomo komu.
Po zachowaniu rzecznika klubu Białońskiego widać, że samouwielbienie jest nadal na wysokim poziomie.
Dzięki bezsensownej decyzji o powiększeniu Ekstraklasy jest praktycznie zerowa presja na zarządzających, brakuje prawdziwej opozycji, bo wiadoma organizacja nie spełnia tego zadania.
W takiej bylejakości jeszcze można troszkę trwać, zawsze można wymyślić jakieś tematy zastępcze (w których środowisko TS-u wielokrotnie specjalizowało się).
W Wiśle jest i tak inna sytuacja o czym się zapomina, bo te długi w głównej mierze zrobiło środowisko wewnętrzne i to środowisko nie poczuwa się do naprawienia krzywd - pamiętna wypowiedź Doroty.
Mimo iż mijają już trzy lata nie podjęto decyzji o zmaterializowaniu tej świętej ziemi i widać wyraźnie, że temu środowisku nie zależy na odbudowie Wisły. Zależy tylko na dalszym świadomym blokowaniu.
A po tych trzech latach niestety można odnieść wrażenie, że dla braci Błaszczykowskich i dla Jażdżyńskiego najważniejsze jest zachowanie obecnego stanu rzeczy w imię niezrozumiałych dla mnie powiązań z TS-em.
Dziwię się przede wszystkim Jarosławowi Królewskiemu.
Wydawał się człowiekiem z potencjałem, spoza tych wszystkich układów TS-u (niestety Jakub gra tak jak mu TS zagra), który pchnie klub do przodu. Dzisiaj widać, że został zablokowany, jego rola została znacznie ograniczona i w zasadzie nie ma nic do powiedzenia.
W zasadzie z perspektywy czasu można napisać, że głównym celem ratowania z przełomu 2018 i 2019 r. nie było uratowanie piłkarskiej Wisły, tylko zabezpieczenie interesów TS-u i brak zmian.
Ten potencjał, który był wtedy i w mojej ocenie najwyższy w Polsce został zmarnowany. Wtedy się wydawało, że przyszłość Wisły będzie zupełnie inna.
Mam nadzieję, że znajdzie się ktoś kto to wyjaśni. Komu zależy na tym, aby Wisła zamiast walczyć o MP co roku i grać minimum w fazie grupowej LE ma być zadowolona z walki o 12-14 miejsce w trzydziestej lidze w Europie.
|