[MaLk]

No właśnie tak. Ciekawe co na ten temat mówią na słynnych kursach w Białej Podlaskiej?

O to to. Ponieważ, jak wspomniałem, nosi to znamiona narodowej przypadłości i pozostałości po słusznie minionych praktycznie kwartalnych przerwach między rundami, jak najbardziej byłbym skłonny szukać powodów właśnie w szkoleniu osób prowadzących przygotowania.

Jeśli zawodowy piłkarz przygotowywany przez sztab ludzi (trenerzy, doktorzy, kondycyjni, dietetyk, statystyk, odnowa biologiczna, nawet psycholog) nie jest w stanie zagrać na max jednego meczu raz na tydzień to coś jest bardzo nie halo z nim lub z tymi wymienionymi w nawiasie.

Pomijając już fakt, że większość z tych funkcji istnieje w polskich klubach tylko teoretycznie, a o wszystkim chce decydować znający się na wszystkim trener (wykształcony pod czujnym okiem Pasieki i Majewskiego), jak przesadzisz z obciążeniami, to nawet tego jednego meczu na sensownym poziomie nie zagrasz, bo takie są prawa fizyki.

Albo ktoś jest zawodowym piłkarzem przygotowanym do gry pełny rok przez cała karierę albo amatorem.

Byłbym daleki od utożsamiania "zamulenia", które jest normalnym efektem dużych obciążeń w krótkim okresie od zdolności do regularnego grania na określonym poziomie. To są inne bajki.

U nas przygotowanie do sezonu polega na tym , że pierwsze mecze rundy to ciężkie nogi, środkowa część rundy to już świeżość i fajna gra , koniec rundy to już zmęczenie i wyczekiwanie przerwy zimowej i tak w kółko.

Co jest właśnie pokłosiem średniowiecznej metodyki przygotowywania piłkarzy do sezonu opartej na założeniu, że trzeba piłkarzom przed sezonem dać wycisk, żeby w ten sposób uzyskali siłę na cały sezon. Na zachodzie to proces ciągły.