[adam_09]

Bardzo ciężko się to oglądało, umiarkowana ilość merytorycznego przekazu w przeciwieństwie do obszerności korpo mowy. Po obejrzeniu odcinka mam dwa wnioski. Pierwszy to taki, że p. Piotr niewątpliwie sprawdza się w roli specjalisty od zadań specjalnych i w swojej dziedzinie interim management`u ogarnia kuwetę. O ile zatem w roli takiego dyrektora zarządzającego go widzę nawet w dłuższym horyzoncie czasowym tak na stanowisku Prezesa Zarządu już nie bardzo. Według mnie jest za mało marketingowy. Nie do końca czuje tą cienką granicę kiedy warto coś podkręcić medialnie z korzyścią dla zarządzanej spółki a kiedy udzielić dyplomatycznie wymijającej odpowiedzi sprzedając jakąś inną ciekawostkę odwracającą uwagę adwersarza. Przy wątku np. Buksy spodziewałbym się, że p.o. prezesa powie coś w stylu, że co prawda nie ma go już przy bieżących działaniach operacyjnych pionu sportowego, którego kompetencją są transfery i ich obsługa ale z uwagi na to, że Olek jest wybitnie utalentowany to progres jego umiejętności czysto piłkarskich jak i również strefa mentalna jest zauważalny z dnia na dzień. Nie dziwi go zatem zainteresowanie nawet takiego klubu jak Barcelona i, że w najbliższym czasie spodziewa się w sumie jeszcze większego zainteresowania jego osobą i ilości chętnych, szczególnie po normowaniu się sytuacji na świecie bo Olek w Wiśle ma od kogo się uczyć i ma ku temu wszystkie warunki aby stać się w przyszłości jednym z ważniejszych ogniw nawet naszej reprezentacji narodowej. Popatrzcie jak wartość piłkarzy pompuje p. Mioduski w Legii. W artykułach taki lukier leci, że aż mdli. A tutaj p. Piotr mówi generalnie o kryzysie w klubach piłkarskich i, że kwota 4 mln. EUR jest obecnie realną wartością Olka. Może i jest ale co można popompować to powinniśmy to zrobić. Drugą sprawą, którą da się zaobserwować to istnienie układu warszawskiego, który moim zdaniem chciał być już przez trio wyparty. p. Piotr zrobił super robotę więc ostał się najdłużej ale moim zdaniem ta koncepcja już ulegała wypaleniu.