|
Lucjusz.
Wrzutka wrzutce nierówna. Inny rodzaj zagrożenia niesie wrzutka poprzedzona dynamicznym wejściem po skrzydle, a inny piłka wrzucona z okolic linii bocznej z niemal stojącej piłki. Pierwszego rodzaju dośrodkowań praktycznie nie było, drugiego było owszem, multum, ale po pierwsze nie niosły żadnego zagrożenia, a po drugie były wyrazem frustracji legionistów, którzy w żaden sposób nie mogli zbliżyć się do naszego pola karnego. A gadanie, że gdyby mieli Prijovica czy tam kogoś to strzeliliby z pięć goli to czysta herezja.
Boisko piłkarskie jest bardzo duże, nie ma możliwości, żeby ustawić obrońcę w każdym miejscu i żeby tym samym całkowicie zaryglować dostęp do własnej bramki. Zdecydowanie bardziej wolę sytuację, że zostawialiśmy więcej miejsca na bokach, natomiast całkowicie zamknęliśmy środek pola i nie dopuściliśmy praktycznie do stworzenia groźniejszej sytuacji przez Legię. Tym bardziej, że przy okazji zanotowaliśmy wiele odbiorów z których wyprowadzaliśmy bardzo groźne kontry.
A tak generalizując, czepianie się takich rzeczy w sytuacji, kiedy zanotowaliśmy najlepszy mecz od lat, niemal perfekcyjny, nad którym zachwycają się wszyscy, nawet Ci Wiśle nieprzychylni to delikatna przesada. Zaufajmy trenerowi i dajmy mu pracować. Jak widać nie potrzebuje naszych podpowiedzi, bo w przeciwieństwie do poprzedników, ma swój konkretny plan na grę i co najważniejsze, zawodnicy coraz lepiej ten plan realizują.
|