raindog napisał(a):
|
Krótko: graliśmy z Piastem. Drużyną z końca tabeli, która jest w czołówce jeśli chodzi o najmniej strzelonych bramek i najwięcej straconych. I nie oszukujmy się. To nie była pewna wygrana. Praktycznie brak jakichkolwiek składnych akcji.
|
I co z tego? Jesteśmy Wisłą po 15 transferach z klubu i 13 do klubu. W takiej sytuacji nie może być żadnego punktu odniesienia, ani analogii, które pozwoliłyby na łatwą ocenę. Wyglądamy słabo? Oczywiście, ale być może na tym etapie tak musi być. A może, jeśli zawodnicy prezentują teraz wszystko na co ich stać (bo takiego wariantu nie można wykluczyć) i po rewolucji transferowej staliśmy się drużyną o zbliżonym potencjale do Piasta, która ostatecznie zakończy swoją przygodę w grupie spadkowej.
Wczoraj doszedł jeszcze jeden element i tu zgadzam się z Kiko, choć on nazwał to innymi słowami. Posraliśmy się i robiliśmy wszystko żeby przede wszystkim nie przegrać. Niestety, ostatnie lata pokazały, że bardzo łatwo tracimy pewność siebie i jak zaczynamy przegrywać/remisować, potrafi to długo trwać. Seria przed przyjściem Wdowczyka, a potem, kiedy wydawało się, że demony zostały uśpione, kolejna od 2 do 8 kolejki w poprzednim sezonie. Tym razem jest jeszcze trudniej i to musi być w głowach piłkarzy, bo z rewolucji transferowej, właściwie nie wiedzą czego się spodziewać po swoich kolegach i czy można na nich polegać. Tu jedynym lekarstwem jest czas i jakaś stabilizacja składu, której ciągle brakuje.