Merkury napisał(a):
|
Kilka nazwisk chorwackich pomocników przewijało się na tym forum a Wisła zarzuciła parol
|
Parol można zagiąć a nie zarzucić
Cytat:
ZAGIĄĆ PAROL pierwotnie było określeniem karcianym: kiedy stawiano na kartę – a ta wygrywała – i stawiano na nią po raz drugi, podwajając stawkę, zaginano jej róg. Oznaczyć w ten sposób kartę to właśnie ZAGIĄĆ PAROL. A od dosłownego znaczenia ‘uparcie stawiać na tę samą kartę’ do przenośnego, a dziś żywego, ‘uwziąć się na kogoś’ droga niedaleka.
Dawniej używano również samego słowa PAROL: takie miano nosiła obstawiona karta (ta, której zaginano róg); PAROL było to również słowo honoru, którym się ręczyło, że w razie przegranej będzie się wypłacalnym – to znaczenie nawiązuje bezpośrednio do francuskiego.
|
To tyle od gramatycznego nazisty
Przepraszam za offtop