sambo napisał(a):
Bardzo dobry przyklad. Otoz jesli juz mowimy o lepszych i gorszych lajdakach, to pozwole sobie zauwazyc, ze juz na golgocie wystepowal dobry i zly lotr. Dobrym sie stal tylko dlatego, ze w ostatnich minutach swojego sfajdanego zycia potrafil wspiac sie na wyzyny, to i tylko to. Natomiast podawana przez Ciebie krwawa Luna przyjela w koncu chrzest i sie nawrocila.
Powinno to dac do myslenia. Nieprawdaz? Konkludujac. Tak, wolalbym byc torturowany przez krwawa Lune, poniewaz moje cierpienie mialoby znacznie wiekszy sens. Ale zeby cos takiego zrozumiec, trzeba pomyslec innymi kategoriami, niz nic nie znaczace i szczeniackie haselka, jak smierc wrogom ojczyzny w kontekscie Oleksego
|
Zacznijmy od Luny. Powielasz bardo rozpowszechniony i bardzo nieprawdziwy mit. Luna ani nie przyjęła chrztu, ani się nie nawróciła. Umierała jako ideowa komunistka i taki sam miała pogrzeb. Plotka o jej "nawróceniu" ma tyle samo wspólnego z prawdą co opowieści Munchausena o podróży na kuli armatniej.
Jeśli chodzi o łotra i Golgotę to zdajesz się mylić porządek Boski i ziemski. To że Pan Bóg ma prawo wybaczania grzechów bynajmniej nie oznacza że ten sam łotr, zdjęty z krzyża żywym i pozostawiony swojemu losowi, nie wróciłby z powrotem do swego łotrostwa. Bo Pan Bóg pozostawia nam wolną wolę, która jest niezwykle ułomna. A jak bardzo ułomna była w przypadku JO może wskazywać fakt, że nawet w obliczu śmierci nie chciał ujawnić nic co mogłyby zniwelować choć część łotrostw, których dopuścił się za życia.
Jeśli chodzi o ostatni akapit to trudno nie zauważyć dysonansu jaki pojawia się pomiędzy wzniosłą deklaracją o "sensie cierpienia" i "myśleniu innymi kategoriami" a sztubacką wzmianką o "szczeniackich hasełkach". Coś jakby autor był świeżo po lekturze Dziadów i zachciało mu się pobyć trochę Konradem. Na przyszłość radziłbym nie uderzać w aż takie wysokie tony bo brzmi to wyjątkowo infantylnie.