Sarkiego kojarzę z bardzo dobrą zmianą w meczu z legią z poprzedniego sezonu gdzie zaliczył asystę, a przy lepszym wykończeniu Małeckiego po jednym z krosów (ten element techniczny Emmanuel ma przyzwoity), mógł je mieć dwie.
Dobrą jakościowo zmianę dał również i w tym sezonie w meczu z Górnikiem.
Gdy rywal cofa się głęboko (planowo czy też z przemęczenia), otwierając boki, Sarki ma odpowiednią ilość przestrzeni i wtedy spisuje się najlepiej. Gdy łapie nas wysoko (a tak zazwyczaj dzieje się w tym sezonie) jest bezproduktywny oraz notuje zbyt wiele strat.
Inna sprawa to to, że Paweł Brożek nie potrafi korzystać z tego typu skrzydłowego (przy dośrodkowaniach z linii końcowej nie wyprzedza obrońcy ruchem na krótki słupek oraz/albo nie wybiega do tyłu na wolne pole uciekając kryjącemu obrońcy). Znacznie lepiej współpracuje ze skrzydłowym schodzącym do środka i zagrywającym prostopadłe piłki (w takich akcjach potrafi odczytać partnera wręcz wzorowo).
Sarki to dla mnie zawodnik na zmęczonego rywala i
tego typu akcje.
Też nie widzę żeby zatracił na dynamice.
Małecki oprócz dynamiki stracił też na koordynacji przez co nie doczekaliśmy się na jego popisową akcję przez ponad sezon (wiosna + jesień 2013).
A co do trenera przygotowania fizycznego to dość dosadnie o potrzebie takowego w krajowych realiach wypowiedział się Lenczyk, tylko nie mogę odnaleźć tej wypowiedzi.