raindog napisał(a):
Mój ulubiony polityk, ot co. Ale mimo wszystko nie mam pełnego przekonania, czy PR nie jest trampolina dla tych, którzy wypadają z obiegu, chociaż generalnie muszę stwierdzić, że postulaty partii Gowina, Wiplera i Kowala są naprawdę sensowne i trudno je uznać za populistyczne - wszak na starcie stwierdzają, że najmocniej chcą dowalić najliczniejszej i najbardziej perspektywicznej grupie wyborców, czyli aktualnym emerytom. Stop dla perspektywy "rządów" emerytów to jedno z ich podstawowych haseł.
Wszak SLD już zapowiada PODNIESIENIE emerytur o ileś tam złociszy, schlebianie tej grupie, więc nie ma wątpliwości, że to musi być to populistycznie najciekawsza grupa wyborców, a słowa towarzysza Millera są pieczątką na tej teorii. No i też powiedzmy sobie szczerze - jaki teraz mamy wybór? Albo postawić na kogoś ze starego, sprawdzonego w boju układu POPiS, albo dać szansę nowej opcji. Lewicy z oczywistych względów pod uwagę nie biorę i mam nadzieje, że jej udział na rynku politycznym sukcesywnie będzie malał. PR jest też - czysto teoretycznie oczywiście - ciekawym koalicjantem dla PiS-u. No bo co rozsądnego człowieka odstrasza od PiS-u? Socjalistyczna polityka gospodarcza, niewątpliwie. Poza Smoleńskiem oczywiście, ale to mimo wszystko raczej temat medialny.
Stąd gdyby PiS skupił się na sprawach światopoglądowych, historycznych, militariach, szkolnictwie etc., a gospodarkę i regulacje prawne pozostawił w gestii PR, wyszedłby dla Polski bardzo, bardzo ciekawy miks. PiS oczywiście nastawiony jest na socjal, PR niekoniecznie na socjal w tej formie, w której proponuje PiS, ale to też da się pogodzić - punktem zbieżnym może być odpowiednia polityka prorodzinna. Racjonalna, stonowana PR mogłaby również być "pośrednikiem" pomiędzy UE, a mimo wszystko dosyć radykalnym PiS-em. No ale póki co to utopia.
palikot napisał(a):
Zróbcie tą ankietę u góry od nowa. Zobaczymy jak się zmieniło 
|
+1