Niezdrowe relacje z Rosją. O co tym razem chodzi Moskwie?
Najciekawszy pogrubiony fragment - to szok, że ktoś śmie podważać geniusz naszego premiera, wątpić w wielką przyjaźń Polsko - Putinowską. To zwyczajnie rusofobia, podłość i hucpa dyplomatołków
http://wiadomosci.dziennik.pl/opinie...e-z-rosja.html
Cytat:
Jedno jest pewne: zadekretowana odgórnie jeszcze w 2009 r. odwilż w stosunkach polsko-rosyjskich na niewiele się zdała. Każdy, kto kiedykolwiek negocjował jakąkolwiek umowę z Rosjanami, powie jedno: gdy czują oni, że ich partner się cofa, uznają to za słabość i naciskają dalej. Symbolem, że Moskwa postrzega odwilż z Polską nie na zasadach partnerskich, był prezent wręczony przez Władimira Putina Donaldowi Tuskowi podczas obchodów 60. rocznicy wybuchu II wojny światowej. Była nim – o czym wiemy dzięki ujawnionemu przez WikiLeaks szyfrogramowi amerykańskiej ambasady w Warszawie – kopia wydanej wówczas przez rosyjski wywiad książki, oskarżającej Polskę o współodpowiedzialność za wywołanie wojny z III Rzeszą.
Splunięcie w twarz to mało powiedziane. Najwyraźniej jednak nie dało do myślenia architektom naszej dyplomacji. Pewnie przyćmił je rzekomy sukces, którym było zniesienie po wygranej PO w wyborach 2007 r. embarga na mięso. W rzeczywistości było to pyrrusowe zwycięstwo. Pyrrusowe, bo odniesione na rosyjskich warunkach. Po wprowadzeniu przez Rosję zakazu wwozu mięsa w 2005 r. rządowi PiS udało się umiędzynarodowić sprawę, czyniąc z niej problem unijno-, a nie jedynie polsko-rosyjski. Rosja zniosła embargo, gdy Tusk zgodził się wrócić do poziomu bilateralnego.
Dzisiaj jesteśmy prawie w punkcie wyjścia. Prawie, bo na razie nie ma mowy o pełnym embargu, ale raczej permanentnym rzucaniu kłód pod nogi polskich eksporterów, przynajmniej na razie. Zbliżenie z Rosją zakończyło się fiaskiem. Czas uznać je za niebyłe i zastanowić się, co dalej z polską polityką wschodnią.
|
"Panie profesorze Niesiołowski gratuluję i proszę złożyć gratulacje Panu Tuskowi i całemu rządowi, ze przez 6 lat tak nas prowadzili, w spokoju, że ja mogę tak spokojnie iść do domu, spokojnie wypić herbatę proszę pana, mogę spokojnie zjeść kolację, że nie boję się żadnych wrogów, nie boję się nikogo, naprawdę, i że mam spokojną emeryturę"