[Paweł]

Poczuł Pan ulgę, że Izba ds. Rozstrzygania Sporów Sportowych przy PZPN przyznała Panu rację w sporze z Wisłą? - Tak, składając wniosek, miałem oczywiście taką nadzieję, że sprawa zakończy się po mojej myśli. Jestem więc zadowolony. Nie czuję się Pan rozczarowany, że Pańska przygoda z Wisłą Kraków, po trzech latach gry w tym klubie, kończy się w taki sposób, że weszliście w spór prawny? - Nie da się oczywiście ukryć, że forma mojego rozstania z Wisłą na pewno nie jest idealna. Natomiast określenie tego sporem prawnym to chyba zbyt mocne słowa. Muszę powiedzieć, że prezes Wisły Jacek Bednarz zachował się w całej sprawie bardzo w porządku. Wszystko odbyło się w cywilizowany sposób. Prezes uszanował moje stanowisko, nie miał do mnie pretensji. Ja również szanuję stanowisko Wisły. Obie strony czekały po prostu na werdykt. Nie było możliwości rozwiązania tego kontraktu w sposób polubowny bez ingerencji PZPN? Nie mogliście po prostu usiąść, porozmawiać i rozstać się inaczej? - Próbowaliśmy. Takie rozmowy się odbywały. Skoro jednak nie doszło do skutku takie rozwiązanie sprawy, to znaczy, że różniliśmy się w ocenie sytuacji i potrzebna była komisja, która rozstrzygnie ten nasz spór.

Dziennik Polski