[martin_6]

Co do Elbląga. Kandydat PiS otrzymał 51,74% głosów i został prezydentem tego miasta. Ożywienie wśród tych, którzy boją się "recydywy IV RP" (stwierdzenie absurdalne, tak jakby IV RP kiedykolwiek została wprowadzona), jak i tych, którzy mają nadzieję na "Budapeszt w Warszawie". Bo to jednak wynik cokolwiek symboliczny i obalający pewne tezy, które tak mocno weszły do głównego nurtu publicystycznego, że właściwie już się z nimi nie dyskutowało.
Jak na przykład to, że PiS ma żelazny elektorat w granicach 25-30%, a reszta zagłosowałaby choćby na diabła, byle nie na tę partię. Jak widać bzdura, w dużym mieście w regionie, który od lat jest zdecydowanie platformerski (42% w ostatnich wyborach parlamentarnych) znalazła się większość, która, może nie popiera PiS-u, ale jest w stanie poprzeć tę partię w pewnych warunkach. Obala to teorię o żelaznym, nieprzekraczalnym elektoracie. Pewnie, że miało tu wpływ skompromitowanie lokalnych struktur PO, ale jednak widać przynajmniej brak obrzydzenia PiS-em (istnienie którego niektórzy uparcie sugerują) i gotowość do poparcia go, jeśli konkurencja nie jest przekonująca.

Co to oznacza w skali kraju? Na razie trudno wyciągać jakieś daleko idące wnioski, ale widać, że idzie nowe (stare?), a kolejne sukcesy na szczeblu samorządowym wydają się potwierdzać ostatnie trendy w sondażach. Na dzisiaj trudno sobie wyobrazić inny scenariusz, niż zwycięstwo PiS-u w następnych wyborach. Po prostu nie widać na horyzoncie jakichkolwiek przesłanek, aby wierzyć, że PO jeszcze się podniesie. PiS oczywiście może się potknąć, ale to oznacza po prostu powrót do tych 25-30%. I tak więcej, niż za rok-dwa będzie mieć Platforma, szczególnie jeśli dalej będzie ponosić wizerunkowe klęski jak ta. Utrata Warszawy byłaby gwoździem do trumny tej formacji, która po tylu ciosach w najbliższych elekcjach może nie bić się o zwycięstwo, tylko o 2. miejsce z SLD.