Worcester napisał(a):
O kim mowa?
Bo na KNP z tego co kiedyś pisałeś - nie głosujesz.
|
To KNP ma monopol na liberalne poglądy w gospodarce?
Oni będąc którymś tam wcieleniem UPR są przedstawicielami doktrynalnego wyznawania szkoły austriackiej, która nie jest jedynym nurtem jaki zrodził się przez te kilka stuleci w liberalnym podejściu do gospodarki. Jeden z filarów dawnego UPR, a obecnie osoba, która raczej jest cięta na KNP to Rafał Ziemkiewicz - miłośnik turbokapitalisty i ultraliberała jakim jest Balcerowicz. Cała ta szajka, którą zbudował JKM to nic innego jak grupa, która swoimi działaniami definitywnie obrzydziła liberalizm gospodarczy w Polsce.
Wracając do ostatnich blisko trzech dekad w polskiej gospodarce to przejawów liberalizmu mieliśmy zaledwie kilka.
1. Pierwszym z nich był okres urzędowania Messnera i Rakowskiego, gdzie oprócz sławnej „ustawy Wilczka” doszło do reform gospodarczych, które były podwalinami systemu gospodarczego III RP, rozpoczęły szaleństwo na tworzenie prywatnej działalności gospodarczej, a także stworzyły system finansowy częściowo niezależny od władz PRL. Mimo fiasku tych reform zakończonych ogromnym kryzysem gospodarczym i hiperinflacją te ruchy przyczyniły się do tego, że początek lat 90-tych stał się okresem gdzie własność prywatna przeważyła szalę z własnością prywatną, a miliony Polaków mogły w końcu iść na swoje.
2. Oprócz UPR mającego skrajnie liberalne poglądy gospodarcze istniały również takie grupy jak liberałowie gdańscy, którzy po działaniu w podziemiu w latach 80-tych w latach 90-tych najpierw utworzyli KLD, następnie mieli epizody z UD i UW, aż wreszcie wylądowali w PO. Druga grupą, która miała głównie korzenie w ośrodkach warszawskim i krakowskim był SKL, który nie wytrzymał próby po nieudanej koalicji z AWS i rozpadł się na małe partie, a czołowi politycy zasilili inne mocniejsze ugrupowania. Każdą z tych grup różnił typ liberalizmu jaki noszono na sztandarach, podejście do Kościoła, a także kwestia rozliczenia PRL-u.
3. Reforma Balcerowicza – jakby jej nie oceniać to część z ruchów jakie wykonał Balcerowicz były nie tylko niezbędne, ale konieczne. Nie jest on moim liberalnym guru, gdyż amerykańscy ekonomiści żydowskiego pochodzenia na jakich wzorował się Balcerowicz, a także jacy mu doradzali doprowadzili do powstania lumpenkapitalizmu w Polsce. Może gdyby prywatyzacja odbywała się na bardziej otwartych i precyzyjnych zasadach, gdyby wcześniej otwarto wszelkie bariery na rynku pracy, a także gdyby w połowie lat 90-tych oddzielono własność państwową, od własności prywatnej, tak aby politycy nie mieli prawie żadnego wpływu na kluczowe działy gospodarki to nie doszłoby do powstania rzeczy working poor, a klasa średnia miałaby się dobrze od dekady.
4. Plan Hausnera. No cóż kilka razy spieraliśmy się w tym temacie jeśli chodzi o to czy założenia tego planu były słuszne, a także o samą postać Hausnera (dla mnie oprócz Kołodki jedyny lewak, który ma choć trochę samokrytyki i potrafi docenić liberalne rozwiązania).
Samo ograniczenie zatrudnienia oraz rozrostu organów administracji publicznej, powrót do prywatyzacji i oddzielenia własności prywatnej od państwowej oraz obcięcie wydatków socjalnych było planem, pod którym równie dobrze mógł podpisać się Balcerowicz, czy JKM. Wielka szkoda, że wtedy nie udało się przepchnąć całości, bo byśmy byli dekadę do przodu, a tak wciąż tkwimy w tym marazmie.
5. Ostatnie epizody liberalizmu miały miejsce w ostatniej dekadzie, gdzie za rządów PiS, czy PO doszło do uproszczenia podatku CIT, zniesienia najwyższej stawki podatku PIT, deregulacji zawodów prawniczych oraz tzw. „małej ustawy Gowina”, reformy pomostówek oraz emerytur mundurowych.
Jak na 8 lat rządów takich liberałów jak Gilowska, czy Rostowski mieliśmy jakieś becikowe, zabawy składką rentową, czy dołożenie kolejnych setek para podatków zamiast zmian w kierunku liberalizacji rynku pracy, sektora finansów publicznych, sektora bankowego, sektora ubezpieczeń, czy wreszcie ustabilizowania ordynacji podatkowej i systemu podatkowego w Polsce w kierunku o jakim kiedyś już wspominałem, czyli:
- podatek liniowy ze stałą dosyć wysoką stawką 20% dla wszystkich
- brak progów podatkowych
- kwota wolna od podatku podniesiona do poziomu płacy minimalnej (połowa tego co w Niemczech, czyli 8000 euro)
- zniesienie większości ulg podatkowych i ograniczenie biurokracji przy zbieraniu podatków
Krytykując politykę Orbana zwróciłem jednak uwagę na to, że wzoruje się on na systemie podatkowym w Niemczech co jest godne odnotowania. Przy zastosowaniu takiego systemu (ok. 1% Polaków podlega pod stawkę 32%, czyli faktycznie mamy podatek para liniowy z progami podatkowymi) osoby, który obecnie mając płace minimalną 1600 zł brutto zachowają w kieszeni ok. 300 zł (20%), gdyż będą zwolnieni z płacenia podatków, a osoby lepiej zarabiające, które do tej pory korzystały ze zwolnień podatkowych, ulg, czy innych sposobów jakie gwarantowały im luki w systemie podatkowych zapłacą stały i płaski podatek 20%.
Rozumiem, że zwolennika JKM ciężko w jakikolwiek sposób przekonać, że istnieje inny rodzaj liberalizmu niż prezentowany przez to środowisko, że istnieje inny liberalizm niż ten prezentowany prze Hayek'a, że istnieje szkoła chicagowska, a szkoła anglosaska, a także inne ich odmiany w wersjach europejskich, a także bardziej orientalnych. W wyborach samorządowych wspierałem do tej pory dosyć aktywnie najbardziej liberalną moim zdaniem grupę samorządowców, którzy mają jakieś tam korzenie właśnie w UPR i SKL-u, a w wyborach parlamentarnych głosuję na Janusza Piechocińskiego, któremu trudno zarzucić, że jest on socjalistą, gdyż już na studiach należał on do grona prężnie działających liberałów, którzy wykazywali ciągotki do tworzenia wolnorynkowej gospodarki w Polsce. On, Krzysztof Oksiuta, a także kilku innych polityków, których znałem od dziecka jak najbardziej byliby w stanie stworzyć grupę, która skruszyłaby ten socjalny beton. Niestety ten beton ma się wciąż za dobrze.