jova napisał(a):
|
Chcesz go zwolnić bo nie wywiązuje się z obowiązków dyrektora sportowego, czyli funkcji, której nie pełni?
|
jova napisał(a):
|
Za kierunek obrany przez klub odpowiada nie Bednarz, tylko Cupiał. Bednarza można zwolnić, ale to nie sprawi że Bossowi odwidzi się opcja oszczędnościowa. Jeśli naprawdę sądzisz, że to Bednarz odpowiada za aktualny styl prowadzenia klubu, to nazwanie cię naiwnym jest wielkim eufemizmem.
|
Daruj sobie demagogię.
Nie napisałem że odpowiada, a jedynie że firmuje.., a dodać mogę że wykonując zlecenie współ-odpowiada, rzecz jasna główna odpowiedzialność jest na barkach właściciela, czego tu nikt nie kwestionuje.
A zwolnić go (J.B.) należy, bo polityka transferowa w jego wydaniu nigdy profesjonalna nie była, a jako pełniący obowiązki czegoś tam (tzw. prezesa), za nią współ-odpowiada. Stara, odgrzewana dyskusja. Bednarz jest potrzebny Wiśle jak wrzód na d. Zmiany kardynalne zależą od B.C., jednak jeśli kiedyś boss uzna że zaczyna budować profesjonalny klub, a nie jedynie chce posiadać zabawkę, to wśród profesjonalnych pracowników klubu, moim skromnym zdaniem, co już setki razy wielu tu pisało, nie ma miejsca dla Bednarza z przyczyn merytorycznych i etycznych i pozdrawiam wszystkich mających zdanie odmienne.
Zwyczajnie nie wierzę w sukces duetu Smuda/Bednarz, zwłaszcza w ramach jakie ustalił właściciel. Miłe rozczarowanie oczywiście zawsze mile widziane, tyle , że podobnie oceniałem nikłe szanse Probierza z Bednarzem, jak i podobnie wierzyłem, tak wierzyłem w MP i doby wynik w europejskich pucharach za Holendrów..
Dobry marketing, zachodnia myśl szkoleniowa, uzupełniona budową infrastruktury, jakościowe wzmocnienia z zagranicy wsparte wyróżniającymi się młodymi polakami, toż to wszystko jest możliwe, szkoda że jedynie w wyobraźni kibiców, a rzeczywistość skrzeczy Smudą i Bednarzem i co gorsza brakiem woli właściciela na poważne (wzorując się choćby na niemieckich standardach w ekonomii prowadzenia piłkarskiego klubu) potraktowanie naszej Wsły. Co nie zmienia faktu, że na Wisłę chodzić i tak będziemy, czekając na jej lepsze czasy.