[BBudowniczy]

Post po postem, ale warto podbić temat.

Ostatni wywiad z Laskiem nawet w Gazecie Wyborczej określono jako "kuriozalny". Pewnie ktoś w GieWu zaspał - w końcu długi weekend to i odrobina rozprężenia się wkradła.

Zespół Laska ma wytłumaczyć Polakom katastrofę: "Ale jak nam się nie uda, to co z tego?"

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomos...tml#BoxWiadTxt

Polecam szczególnie fragmenty wywiadu dotyczące przyjęcia sposobu współpracy z Rosją przy badaniu katastrofy i co z tego wyszło. Nawet Lasek już tego nie broni:

Lasek : Pamiętam zapewniania władz, że jeśli raport MAK i raport komisji Millera będą miały rozbieżne wnioski, to pójdziemy do arbitrażu do Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO). Nic z tego nie wyszło. Rzepa: A dlaczego niby miałoby coś wyjść? Lasek : To ja pytam, dlaczego nie doszło, skoro mówili o tym i premier i minister Miller? Nie mam pojęcia. To był samolot wojskowy, lot był wojskowy i lotnisko też wojskowe. Organizacja cywilna taka jak ICAO nie ma nic do tego. Rzepa: Pan od początku wiedział, że ICAO się tym nie zajmie? Lasek : Wiedziałem. Powiem więcej: skoro badaliśmy katastrofę samolotu wojskowego, to co ma mieć do tego konwencja chicagowska, na bazie której działa ICAO? Nic. Konwencja odnosi się do cywilnych statków powietrznych. Rzepa: A więc dlaczego przyjęliśmy konwencję chicagowską jako podstawę wyjaśniania katastrofy, która przy jej wykorzystaniu wyjaśniana być nie mogła? Lasek : My nie przyjęliśmy konwencji. Przyjęliśmy tylko jej 13 załącznik, który jest zbiorem dobrych praktyk. Rzepa: Porozumienie z 1993 r. między polskim i rosyjskim MON nie byłoby lepsze? Zapisano tam zasadę, że wyjaśnianie katastrof „prowadzone będzie wspólnie przez właściwe organy polskie i rosyjskie". Lasek : Przez pierwsze dni po katastrofie nie znałem tego porozumienia, ale przypuszczałem, że coś takiego musiało być podpisane podczas wycofywania wojsk rosyjskich z Polski i Niemiec. O porozumieniu wiedziało wojsko. Ale kiedy wszedłem 5 maja w skład komisji Millera, decyzje w sprawie załącznika 13 już były podjęte. Rzepa: Kto je podjął? Lasek : To pytanie do premiera. Rzepa: Mamy taką sytuację: katastrofa wymyka się przepisom ICAO, a rząd decyduje się mimo to wyjaśniać ją stosując konwencję ICAO wyłącznie jako zbiór dobrych praktyk. No ale skoro tak, to trzeba jakieś porozumienie w tej sprawie z Rosjanami podpisać, prawda? Lasek : Nie jestem specjalistą od prawa międzynarodowego. Ale dokument z 1993 r. to także nie jest ratyfikowana umowa międzynarodowa, tylko porozumienie między dwoma ministerstwami — czyli akt prawny niskiej rangi. Czy gwarantuje wspólne dochodzenie? Jesteśmy w dwóch przeciwnych blokach wojskowych, a w porozumieniu nie ma określonych żadnych procedur działania. Sądzę, że dlatego podjęto decyzję, że zastosowane zostaną dobre praktyki z załącznika 13. Natowskie procedury badawcze także powołują się na załącznik 13. Rzepa: A Rosjanie nawet tych praktyk nie przestrzegali. Lasek : To już jest zupełnie inna sprawa. Rzepa: Jeśli kierując się dobrą wolą przyjęliśmy rozwiązanie prawne, to powinniśmy mieć gwarancję, że Rosjanie będą go przestrzegać. Lasek : Równie dobrze mogli powiedzieć, że nie ma żadnych regulacji prawnych, sami zajmą się wyjaśnianiem tej katastrofy i nic nam do tego. Rzepa: Nie mogli tak zrobić ze względów politycznych. Lasek : Nie wiem, jakie efekty dałaby presja polityczna. Co nam dał załącznik 13, czego nie było w porozumieniu? Zasadnicza polega na dostępie do dowodów. Rzepa: Załącznik 13 dał nam prawdo do akredytowanego przedstawiciela przy badaniu prowadzonym przez MAK. Lasek : To prawda. Choć okazało się, że Edmund Klich raczej dostarcza problemów niż dowodów. Rzepa: Straciliśmy szansę patrzenia Rosjanom na ręce. Lasek : Każdy z nas jest tylko człowiekiem. Nie jestem pewien, jak ja bym się zachowywał w Smoleńsku, gdybym był na jego miejscu. Czy wytrzymałbym presję? Nikt nie miał wtedy pomysłu, kto powinien być akredytowanym. Wybrano Klicha, jako przewodniczącego stałej lotniczej komisji cywilnej i byłego przewodniczącego komisji wojskowej. Wydawało się to bardzo dobrym rozwiązaniem. Dziś sądzę, że błędem było to, iż nie wybrano dyplomaty, dobrze znającego Rosję. Znajomość lotnictwa nie miała w tym przypadku znaczenia. Miałby ekspertów jako doradców. Oprócz wyznaczenia akredytowanego aneks 13 dał nam jeszcze jedno prawo: gwarancję, że dostaniemy projekt rosyjskiego raportu do zapoznania przed publikacją i będziemy mogli zgłosić swoje uwagi. Rzepa: Których Rosjanie nie uwzględnili. Lasek : Co mogę powiedzieć? Mieli do tego prawo choć jestem rozczarowany taką decyzją MAK. Za to porozumienie z 1993 r. dawało obu stronom prawo do utajniania informacji. Kto wie, czego Rosjanie by nam nie przekazali? Rzepa: Tego, co chcieli utajnić i tak nam nie dali. Lasek : To prawda. Choćby instrukcji lotniska — do dzisiaj.

http://www.rp.pl/artykul/107684,1005...trofe.html?p=1