[Arapaho]

^^^Podobne do zasad działania rosyjskich służb specjalnych w polityce zagranicznej i przejmowaniu wpływów -cytuję tylko wycinek-dla porównania :

....Według przedstawiciela służb rosyjskich, służby specjalne tego państwa powinny wykonywać wyznaczone im zadania wzorując się na chińskim teoretyku sztuki wojennej, w tym rozpoznania i wywiadu Sun Tzu (VI p.n.e – „Sztuka Wojny” wydana w Polsce 2005 ). Naczelna zasadą jest „ Ci co wyćwiczyli się w kunszcie wojennym, biorą do niewoli armie przeciwnika bez walki. Zdobywają miasta nie oblegając ich wcale i błyskawicznie opanowują cały kraj”. Trudno przyjąć w/w zasadę za przewodnią służb rosyjskich, gdy ma się w pamięci choćby brutala agresję Rosji w państwach Europy „Wschodniej” po II wojnie światowej, ale niewątpliwie od okresu końca lat 80 ubiegłego wieku metody działania tych służb zostały zmodyfikowane, przy uwzględnieniu całkowicie zmienionej sytuacji politycznej w Europie po 90 roku ubiegłego wieku. Wśród 13 zasad Sun Tzu stosowanych przez wywiad rosyjski wobec innego państwa (choć nie tylko rosyjskie) należy wymienić : -poddawaj w wątpliwość dobro, -kompromituj przywódców -wstrząśnij ich wiarą, niech gardzą, -posługuj się ludźmi złymi, -dezorganizuj działalność władz, -siej niezgodę między obywatelami, -podżegaj młodych przeciwko starym, -drwij z tradycji, -zakłócaj aprowizację, -rozpowszechniaj zmysłową muzykę, -sprzyjaj rozwiązłości, -nie żałuj pieniędzy, -zbieraj informacje. We współczesnym świecie próba poznania zamiarów przeciwnika, przeszkadzanie w poznaniu swoich sekretów, to według przedstawiciela Rosji pasywne rozumienie zadań stojących przed wywiadem i kontrwywiadem. Należy doprowadzić do pewnych zmian nastawionych na ich ofensywny charakter, stworzenia nowych wydziałów, komórek, aby doprowadzić do sytuacji, że to „my podpowiadamy przeciwnikowi jego intencje i zamiary, które on później wprowadza w życie”. Stosowane przy tym techniki to : biała propaganda, czarna propaganda, intoksykacja, dezinformacja, wywieranie wpływu. Wiodącą rola jest także przewidziana dla mass mediów, które obecnie kształtują postawy ludzkie. Agenci wpływu powinni w działaniu mieć w szczególności na uwadze trzy zasady, tzw.„dźwignię, trójkąt i drut”. Dźwignia – nigdy działania samodzielne, ale tylko przez pośredników, a lepiej przez łańcuch pośredników. Najlepszym narzędziem są tu m.in. mass media – „jeżeli dobrze przygotuje się opinie publiczną, zauważony będzie tylko krzyk, działanie przejdzie natomiast niepostrzeżenie, odpowiednie przygotowanie do manipulowania informacjami i ich tendencyjny rezonans wystarczy. Jest dziesięć technik z tym związanych. W tym celu opanowuje się któryś z poważnych dzienników. Jeżeli postępuje się rozważnie i nie dopuszcza do kompromitacji gazety, cała prasa zaczyna dotrzymywać jej kroku, pomnażając w nieskończoność nasz pierwotny wkład”. Trójkąt – ponownie nigdy działania samodzielne, ale tylko przez pośredników, a lepiej przez łańcuch pośredników. Sedno to nigdy nie walczyć z przeciwnikiem na własnym lub jego terenie, „dobierać się do niego gdzie indziej, w innym kraju, innym kontekście społecznym, w innej dziedzinie intelektualnej niż ta, w obrębie której doszło do konfliktu”. Bezwzględnie wymagana jest tu znajomość danego narodu, społeczeństwa. Trójkąt to Rosja, władze państwa przeciwnika i jego społeczeństwo. Główne cele to : rozbicie tradycyjnych elit tego państwa, dyskredytacja jego władz, w czym pomoże umiejętnie sterowane przez m.in. pozyskane media społeczeństwo, a wreszcie neutralizacja samego społeczeństwa. Nieprzychylne elity danego państwa można rozbić poprzez wytworzenie w społeczeństwie przekonania, że były i ewentualnie są one szkodliwe i wciąż szkodzą państwu, są pasożytami itd.. Przy odpowiednim zaplanowaniu działań, z jednoczesnym udziałem jednostronnych mass mediów oraz liberalnego społeczeństwa danego państwa można dość szybko osiągnąć zamierzone cele. Drut – agent wpływu, a jest ich ulokowanych zazwyczaj, niezależnie działających, bez znajomości innych, kilkunastu na różnych szczeblach w danym kraju, „to przeciwieństwo propagandysty, albo raczej propagandysta absolutny, nigdy nie jest za, zawsze przeciw. Musi unikać przybrania kształtu, który mógłby zostać precyzyjnie opisany. Nie może być prosowiecki (chyba, że pozostał ze starej epoki) i obojętnie na lewicy, czy na prawicy, zawsze będzie nadwyrężał istniejący systemw państwie wroga. Nie ma celniejszej metody w rozbijaniu, poróżnianiu elit i społeczeństwa danego narodu. Wystarczy tylko dobrze grać, zachowując odpowiednie zasady, ponieważ w Europie i w innych rozwiniętych krajach na świecie żaden system nie zabrania umiejętnego demontażu własnego społeczeństwa. Istniejące tam systemy m.in. wywiadu i kontrwywiadu mają założone kagańce przez niespodziewające się niczego ich demokratyczne i konsumpcyjne społeczeństwa, w odróżnieniu od Rosji, w której od wieków pewne „nowinki” demokratyczne nieobowiązują pewnych służb państwowych.