|
W zasadzie od początku pracy Holendra, poza pojedynczymi wyskokami, które przydarzyć się mogą każdej drużynie, nie ma zbytniego progresu w grze Białej Gwiazdy. Lekka poprawa nastąpiła w pierwszych 2-3 miesiącach jego pracy w Krakowie. Maaskant opanował chaos jaki zapanował w Wiśle po pechowo przegranym mistrzostwie oraz klęsce z Karabachem i za to należą mu się słowa uznania. Przez pozostałą część sezonu Wisła jako zespół grała przeciętnie, a o zwycięstwach w poszczególnych meczach najczęściej decydowały indywidualności. Przy słabej postawie rywali wystarczyło to na zdobycie MP. Biorąc pod uwagę, że w trakcie sezonu było kilka momentów, w których niezbyt wiele osób wierzyło w mistrzowską koronę, wygranie ligi należy uznać za ogromny sukces Maaskanta.
Pod kątem rezultatu, eliminacje do Ligi Mistrzów, w których Wisła odniosła 5 zwycięstw w 6 spotkaniach, co zapewniło Białej Gwieździe grę w fazie zasadniczej Ligii Europejskiej, również należy ocenić wysoko.
Martwi mnie jednak bardzo fakt, że we wszystkich wymienionych wyżej rozgrywkach, Wisła prezentowała styl gry...no właśnie, jaki !? W grze Wisły nie widać żadnego pomysłu, regularności, powtarzalności, charakterystycznych rozwiązań itd. Co gorsze, z meczu na mecz drużyna wygląda tak, jakby w trakcie tygodniowych treningów zupełnie nie pracowano nad poszczególnymi mankamentami, o których nawet trener sam wspomina. W kolejnych spotkaniach nie dość, że drużyna je powiela, to jeszcze dochodzą nowe kłopoty z rzeczami, które do tej pory funkcjonowały dobrze i mogłoby się wydawać, że akurat z tym elementem drużyna nie ma żadnego problemu. Z czego to wynika? Czy to wina zawodników, czy trenera? Moim zdaniem, jak to zwykle bywa, prawda leży po środku.
Jeżeli spojrzy się na przebieg kariery Holendra przed objęciem Wisły, to istotna jest jedna sprawa. Nigdy wcześniej nie prowadził żadnej topowej drużyny. W związku z tym, wiele rzeczy związanych z prowadzeniem takiego zespołu, jest dla niego nowych i musi się ich dopiero uczyć. Niestety w obecnej sytuacji nie ma innego wyjścia i owa nauka musi odbywać się na żywym organizmie. Nie mam nic przeciwko temu, żeby Holender rozwijał się w Krakowie, a razem z nim Wisła. Należy zatem dać mu trochę spokoju i pozwolić pracować, pracować i jeszcze raz PRACOWAĆ. Zmienianie trenerów jak rękawiczki do niczego nie prowadzi.
Jeszcze ostatnia rzecz. U Maaskanta bardzo mi się nie podoba i w dłuższej perspektywie nie jestem w stanie tego tolerować, a mianowicie, zaklinanie rzeczywistości. Niech Robert skupi się na ciężkiej pracy, a nie na szukaniu wymówek i mydleniu oczu kibicom stwierdzeniami, które rażą swoją naiwnością i nieadekwatnością do sytuacji na boisku czy w drużynie. Innymi słowy mniej gadania, więcej roboty, a może być w przyszłości dobrze, bo na razie tak nie jest, jest wręcz słabo.W chwili obecnej bowiem Biała Gwiazda jest w tym samym miejscu co np. pół roku temu.
Ostatnio edytowane przez Galonek : 16.09.2011 o godz. 13:20.
|