jova napisał(a):
Czytam tę wczorajszą dyskusję o najlepsiejszości Meliksona i przypomina mi się jak wychwalano Brożka za wczesnego Skorży. "Najlepszy napastnik ery Cupiała!" "Już dziś potrafi więcej niż Żuraw i Franek." Tja. Czas brutalnie zweryfikował tamte oceny. Mając to w pamięci, radzę Wam wstrzymać się z peanami na cześć Maora. Mówimy o zawodniku, dla którego największym osiągnięciem w karierze jest dwumecz z Litexem. Poczekajcie na jakieś poważniejsze konfrontacje. Zobaczcie jak długo utrzyma wysoką formę.
W tej chwili nie ma wyraźnych powodów, by uznać go za piłkarza lepszego od Uche, Żurawia, Kosy czy Franka. W obecnej Wiśle Maor jest największą gwiazdą, ale czy błyszczałby równie wyraźnie grając w drużynie z sezonu 02/03? Szczerze w to wątpię. Ba! Sądzę, że byłby rezerwowym. W obronie gra zdecydowanie zbyt słabo, by być środkowym pomocnikiem w 4-4-2, a jako skrzydłowy znacznie traci na wartości.
Jeśli Melikson utrzyma wysoką formę i pokaże klasę w spotkaniach z rywalami z wyższej półki, to wychwalanie go będzie miało sens. Teraz jest po prostu przedwczesne.
|
O Brożku powiem że chłopak nigdy do siebie nie doszedł po kontuzji w Bełchatowie. Te zaleczania, leczenie, kuśtykanie wszystkie przygody zdrowotne później, granie Brożkiem o jednej nodze bo nie było kogo wstawić, teraz są skutki że chłopak stracił błysk. On inaczej nawet się później ruszał. A takiego sprintu jak przed kontuzją już u niego nie widziałem.
Co do Meliksona to chłopak jest w gazie, ale trzeba pamiętać że on po pierwsze młody już nie jest, w kilku klubach już był. Spoko może tu ma warunki, pogoda mu odpowiada, drużyna jest z nim i się odnalazł. Ale spokojnie, albo przynajmniej na dziś dzień spokojniej.