|
3-5-2 to dobra formacja do gry przeciwko zespołowi grającemu na dwóch napastników. Wtedy jednak boczni pomocnicy muszą harować na całej długości boiska. Wygrywamy wtedy wzmocnieniem w środku pola, dwójka stoperów kryje napastników, a libero czyści co wleci w pole karne.
W Twoim wariancie, gdy Sobolewski cofa się do linii obrony, może zabraknąć miejsca pomiędzy obroną, a pomocą. Tam wtedy mogą wchodzić akcje rywala. W dodatku sporo zespołów gra w tym momencie na jednego napastnika, a dynamika gry opiera się na bokach. Często gęsto może dochodzić do sytuacji, że w środku mamy nagromadzenie obrońców, a po bokach wielkie pustki, niczym w domie Jana Kochanowskiego.
Obecne 4-2-3-1 oferuje dużą elastyczność i skuteczność, jednak piłkarze muszą być odpowiedzialni i lwią część pracy wykonywać poprzez grę bez piłki.
Zanim zaczniemy żonglować ustawieniem, co przy długim sezonie i możliwej grze na wielu frontach może okazać się zbawienne, trzeba w zawodnikach wyrobić nawyki gry asekuracyjnej i zrozumienia na boisku. Bez tego wszelkie zmiany na polu taktycznym mogą pogłębić braki.
|