[rw88]

... - Rzeźniczak, ..., ..., ... - Radovic, Vrdoljak, ..., ... - Hubnik, Kucharczyk

Tak w chwili obecnej wygląda Legia pod kątem europejskich pucharów. W słabiutkiej formie są Choto z Astizem, od biedy na grę w lidze polskiej można by było do tego składu dodać Borysiuka i Wawrzyniaka. Ale ten pierwszy zazwyczaj dubluje się z Vrdoljakiem i żeby Legia mogła grać środkiem Ivica-Ariel przy ustawieniu 4-4-2, to lewy pomocnik i lewy obrońca musieliby być co najmniej na poziomie Hubnika czy Vrdoljaka.

Dla mnie osobiście zagadką jest, czemu Skorża na siłę trzyma się tego 4-2-3-1, mając w ataku dwójkę Hubnik - Kucharczyk i na siłę przesuwa Kucharczyka na skrzydło, gdzie traci on połowę swojej wartości. Generalnie w wielu przypadkach widzę, że to 4-2-3-1 które z reguły powinno być zabezpieczeniem defensywy (dwójka defensywnych pomocników) jest swojego rodzaju "alibi na defensywę" dla tej trójki ofensywnych pomocników, którzy - co przykład Legii idealnie pokazuje - w grze defensywnej pełnią rolę prawie że napastników.

Przez to tworzą się w ustawieniu Legii takie dziury, a piłkarze wyglądają na porozrzucanych po całym boisku, przeciwnikom natomiast łatwo jest się przedostawać skrzydłami, prostymi środkami w kierunku pola karnego rywali. I to samo się tyczy ofensywy - dwójka defensywnych pomocników nie ma z kim rozegrać piłki, bo ofensywna trójka wychodzi zbyt głęboko, nawet na tyle głęboko, że podłączający się na skrzydłach boczni obrońcy są zbyt daleko od tej trójki żeby rozegrać z nimi piłkę i w ten sposób piłka krąży po błędnym kole "środek obrony -> defensywny pomocnik -> boki pomocy", aż ktoś ją wypieprzy daleko przed siebie.

Dlatego myślę, że dla Legii (i nie tylko) lepszym rozwiązaniem byłoby ustawienie 4-4-2. To ustawienie nie ma żadnych "krzywizn" w linii pomocy, pomoc (tak jak każda formacja w tej taktyce) jest ustawiona w linii i łatwiej jest się przesuwać w obronie i ataku całym formacjom, łatwiej jest zawodnikom przy takim ustawieniu trzymać bliskie odległości pomiędzy liniami obrony, pomocy i ataku, ustawić pressing. Szczególnie, że Hubnik i Kucharczyk to zawodnicy, którzy są w stanie pracować w defensywie i harować w ataku, są to piłkarze o takim stylu gry, że jeden na drugiego mógłby pracować, ustawiać pressing i przejmować szybko piłkę z szybkim przemieszczeniem się w stronę bramki. Obaj też potrafią grać na całej szerokości boiska, a nie tylko pod bramką przeciwnika.

Do tego Legia ma predyspozycje, Radovic, Vrdoljak, Kucharczyk, Hubnik a nawet Rybus to są zawodnicy, którzy w takiej grze czują się jak ryby w wodzie, co pokazali choćby z Polonią Warszawa wiosną. Do 4-2-3-1 potrzeba mieć zawodników o bardzo dobrej technice, trzeba stosować dużo ruchu w grze, gry bez piłki, bo w tym ustawieniu gra się standardowo atakiem pozycyjnym.