Stan wojenny zastał mnie jako już dorosłego człowieka. Był złamaniem wszystkich pięknych marzeń i świeżo rodzącej się nadziei. Wystapienie Jaruzelskiego w TV oglądałem ze ściśniętym sercem i żołądkiem.
Mętne tłumaczenia generała o wyższej konieczności wywolywały tylko wściekłość...
To nie człowiek honoru, jak próbują nam dziś wmówić media
Jaruzelski jest człowiekiem odpowiedzialnym za cierpienie wielu ludzi i ma krew na rękach.
On nie robił niczego z wlasnej inicjatywy ale działał na zlecenie Moskwy - przez całe życie.
Jest dla mnie nikim. Pozostanie nikim.
Przez całe lizał cztery litery komuchom z Moskwy i zasłużył na tytuł pierwszego sługusa Moskwy, bo działał lojalnie i nieprzerwanie na rzecz faktycznego okupanta naszego kraju.
On dla mnie dziś nie istnieje jako człowiek. Olbrzymią satysfakcję sprawiał mi widok jego trzęsących się galotów podczas spotkania z papieżem.
Cytat:
|
W 1987 r. pielgrzymkę kończy spotkanie na lotnisku z Jaruzelskim. Czy pamiętacie panowie widoczne przerażenie generała Jaruzelskiego? Opowiadał mi niedawno jeden z operatorów telewizji obecnych wtedy na lotnisku, że próbowali kadrować Jaruzelskiego tak, aby nie było widać, że ze strachu trzęsą mu się kolana. Nie wiem czy to prawda, ale wrażenie, że Jaruzelski boi się Papieża pamiętam bardzo wyraźnie. W tej scenie jak na dłoni widać było kto jest uzurpatorem, a kto władcą. Patrząc na to trudno było wątpić, że do Jana Pawła II należy w Polsce znacznie więcej niż władza duchowa, że jest kimś w rodzaju króla Polski. Komuniści próbowali wykorzystać Papieża do legalizacji własnego reżimu, ale już tylko roztrzęsiony ze strachu Jaruzelski wystarczał za dowód, że to się nie udało, że to niemożliwe.
|
A jego starość nie wpływa łagodząco na moje wobec niego odczucia.
Nadal brzydzę się nim i nadal pierwszy głosowałbym za najwyższym wymiarem kary dla niego gdyby była taka możliwość.
aha
i podpisuję się w 100% pod tekstem wygłoszonym przez Emiliana Kamińskiego:
http://www.youtube.com/watch?v=YZQpptwEceo