[jova]

Obraniak to inna kwestia, ma mentalność francuza, mówi w tym języku, ale korzenie ma polskie więc to inna sprawa.

Tomo sformułował tu pewną myśl, która co chwilę przewija się przez forum. "Korzenie" czynią kogoś Polakiem lub bardziej "polskim" od obcokrajowców żyjący w tym kraju od wielu lat. Moim zdaniem to bzdura.

Teoretycznie jestem w połowie Serbem. Swoich serbskich "korzeni" nie muszę szukać wśród dziadków i pradziadków. Wystarczy, że spojrzę o jedno pokolenie wstecz. Uważam się tylko i wyłącznie za Polaka. Tu się wychowałem. Ten kraj znam. Mówię i myślę tylko po Polsku. Serbia jest dla mnie obca tak samo jak Hiszpania lub Chiny.
Mając to doświadczenie analizuję sytuację Obraniaka i nie wierzę, że on uważa się za Polaka. To Francuz, który wiedział, że nie jest wystarczająco dobry by reprezentować swoją ojczyznę. Teraz gdy już gra w kadrze Polski nawet nie próbuje poznać języka i kraju. Dla niego zgrupowania kadry to same mecze wyjazdowe.
Historii Boenischa nie znam zbyt dobrze, ale skoro facet nie potrafi udzielić prostego wywiadu w języku rodziców jego "polskość" jest dla mnie wątpliwa.

Moim zdaniem bardziej "polscy" są ludzie, którzy żyją tu od lat. Znają nasz kraj, język, tradycje i mentalność. Taki Cantoro, Vuković czy inny Hernani bardziej zasługują/zasługiwali na koszulkę z białym orłem niż Obraniak, którego "polskość" przejawia się tylko w nazwisku. Arboleda to chyba trochę inny przypadek. Widziałem mało wywiadów z tym zawodnikiem i nie wiem czy czuje się jakoś szczególnie związany z Polską. Mimo wszystko nawet Arboleda ma więcej wspólnego z tym krajem niż Obraniak.

Jeśli założymy, że te "korzenie" są jednak coś warte, że posiadanie przodków z danego kraju daje komuś jakąś szczególną więź z krajem to czy to nie oznacza, że każdy z nas może reprezentować Etiopię (Mitochondrialna Ewa)?