Niezły wysyp sondaży z ostatnich dni wyskoczył mi dzisiaj rano na RSS-ie. Są takie śmieszne jak ten CBOS-u, gdzie Komorowski wygrywa 62 do 15 z Dudą, ale też takie mniej śmieszne jak IRBiS dla PiS, gdzie jest "tylko" 49 do 26 dla Komorowskiego.
Reszta ma groszowe wyniki od 1-3% z wyskokiem Ogórek na wynik 5% w tym drugim sondażu.
Dla utrwalenia wrzucam sondaż Palade z "Gazety Warszawskiej" z 13 lutego.
Cytat:
Komorowski - 52%
Duda - 27%
Ogórek - 5%
Jarubas - 4%
JKM - 4%
Kukiz - 3%
Palikot - 1%
Kowalski - 1%
Już dwunastu kandydatów zadeklarowało start w majowych wyborach prezydenckich. Coraz bliżej do scenariusza, w którym głowę państwa wybierzemy dopiero w drugiej turze głosowania.W ostatnich dniach do Bronisława Komorowskiego, Andrzeja Dudy, Magdaleny Ogórek, Adama Jarubasa, Janusza Palikota, Mariana Kowalskiego i Janusza Korwin-Mikke dołączyli Grzegorz Brauna, Paweł Kukiz, Anna Grodzka, Jacek Wilk i Waldemar Deska. W przypadku „nowych” zaskoczeniem może być tylko nazwisko muzyka legendarnej grupy Daab. Ofertę na prawicy wzbogacili Braun i Wilk (Kongres Nowej Prawicy). Po skrajnej lewej stronie pojawiła się, wspierana przez Zielonych, Grodzka. Z pozycji antysystemowych do gry wszedł rozpoznawalny i ceniony przez wielu, nie tylko na polu aktywności muzycznej, Kukiz. Lista kandydatów na kandydatów nie jest jeszcze zamknięta. Choć trudno się spodziewać, by po za wciąż wahającym się Ryszardem Kaliszem, miałby pojawić się ktoś, kto zdoła powalczyć o wynik powyżej 1 proc. wskazań. W dużej mierze dlatego, że karty są już z grubsza rozdane.
Pokazuje to nasza druga już prognoza wyborcza, powstała na podstawie wyników publikowanych i niepublikowanych sondaży, w okresie ostatnich czterech tygodni. Na czele stawki utrzymuje się prezydent Bronisław Komorowski (52 proc.). Ale traci i zbliża się do 50 proc., zwiększając w ten sposób prawdopodobny scenariusz, w którym głowę państwa wybierzemy dopiero w drugiej turze głosowania. To efekt dwóch czynników. Po pierwsze wrostu aktywności pozostałych kandydatów, reprezentujących szerokie spektrum. Ich pojawienie się sprawiło, że narasta zjawisko odklejania się miękkiego, niezwiązanego z PO, elektoratu Komorowskiego. Po drugie zaś słabego startu walki o reelekcję prezydenta. Jego przemówienie na niedawnej Radzie Krajowej „na krytym basenie” – jak z przekąsem powiedział o Stadionie Narodowym znany satyryk Janusz Rewiński – nie wychodziło w treści po za szablony, którymi Bronisław Komorowski posługuje się w ostatnich latach. Co do formy było zaś, w powszechnej opinii także tych, którzy sprzyjają obozowi prezydenckiemu, wyjątkowo mało energetyczne, by nie rzec usypiające. Zupełnie inaczej przebiegła konwencja Andrzeja Dudy. Organizacyjnie jedna z najlepszych na prawicy w ostatnich latach, z dynamicznym przemówienia kandydata PiS, z dobrze rozłożonymi akcentami i pozycjonowaniem względem jego największego rywala. Ten start z przytupem Dudy dał z pewnością potrzebny zastrzyk optymizmu dla sztabowców, działaczy i sympatyków tej partii i jej sojuszników z Solidarnej Polski i Polski Razem Jarosława Gowina. Otwarte pozostaje jednaj pytanie czy i w jakim stopniu przełoży się to na wynik Dudy? Reakcja opinii publicznej, uwzględniając bazowanie głównie na krótkim przekazie w serwisach informacyjnych i programach publicystycznych, może być ograniczona i odłożona w czasie. W naszej prognozie poparcie dla kandydata zjednoczonej centroprawicy nieznacznie rośnie do 27 proc. To jednak wciąż niezadowalający wynik, biorąc pod uwagę słupki preferencji partyjnych i dowód, jak wiele wysiłku muszą włożyć tęgie głowy na Nowogrodzkiej, by wynikiem prezydenckim otworzyć drogę koalicji wokół PiS do przejęcia władzy jesienią tego roku.
Po za czołową dwójką w środkowej części tabeli znajduje się czwórka kandydatów. Na podium jest jeszcze co prawda Magdalena Ogórek (5 proc.), ale po udanym debiucie, a następnie zupełnym wycofaniu z aktywności medialnej, zaczyna słabnąć. Czy zmieni to jej restart kampanii w połowie lutego? Taką nadzieję mają sztabowcy kandydatki SLD. Tuż za Ogórek jest Adam Jarubas z Polskiego Stronnictwa Ludowego, który dobrze wykorzystał ostatnie dni w mediach. Ustabilizował swoją pozycję na poziomie 4 proc. i zrównał się tym samym z Januszem Korwin-Mikke. Lider partii KORWiN zainaugurował swoją kampanię, ale za sprawą najbliższej konkurencji może napotkać na poważny problem w sondażowej progresji. I nie chodzi tu bynajmniej o Jacka Wilka, do niedawna kompana ze wspólnej formacji KNP. A o Pawła Kukiza, a w mniejszym stopniu także Grzegorza Brauna, którzy mogą odebrać sporą część antysystemowego elektoratu, wskazującego do tej pory na Korwin-Mikke. Na starcie Kukiz melduje się z przyzwoitym wynikiem 3 proc. To wynik o którym marzy, dwojący się i trojący w walce o przetrwanie na scenie politycznej Janusz Palikot. W Twoim Ruchu pozostał już niemal sam, choć wciąż uprzywilejowany. Korzysta bowiem z nadzwyczaj sporego, jak na polityczną trupiarnię w której przebywa, wsparcia mediów. To jednak nie przynosi pożądanych przez Palikota rezultatów. Po deklaracji Grodzkiej o starcie, jej niedawny szef zszedł do poziomu 1 proc., tam gdzie jest kandydatka Zielonych i wciąż niemogący znaleźć patentu na zaistnienie Marian Kowalski z Ruchu Narodowego. Ten ostatni ma konkurencję nie tylko w postaci Kukiza, czy Korwin-Mikke, ale też Wilka z KNP, czy rozpoczynającego walkę o przyzwoity wynik w wyborach – znanego na prawicy reżysera – Grzegorza Brauna.
|
|
