Cytat:
Pierwotnie napisane przez Karherop
(Post 1666049)
Myślę że w Jopie siedzą dwa wilki, jeden podpowiada że musi zadbać o wzrost i SFG (obiektywnie pada z niej masa bramek w esa) a w drugim że należy pójść w intensywność/wyprowadzenie piłki kosztem gorszej obrony pola karnego przy SFG i wrzutkach.
To może być główny ból głowy sztabu.
GKS Katowice to mocny fizycznie zespol bazujacy na intensywności, duzo gry skrzydlami, wiec tym bardziej sztab musi sie głowic jak sie nim przeciwstawic. Patrząc pozycja po pozycji nigdzie nie mamy na dzis wyraźnie lepszego zawodnika (zakładając ze Roda nie zagra od początku).
Na szczęście w esa zespoly sa na tyle różnie zbudowane, że sztab powinien (a nawet musi) dobierac zawodników pod danego rywala.
|
Jeśli chodzi o sfg to warto mieć świadomość do jakiego cyrku trafiamy.
https://pilkanozna.pl/stale-fragment...-atut-analiza/
Nawet jeśli to analiza tylko po 26 kolejkach, to można wysnuć naprawdę sporo wniosków. Gdyby BBT broniło sfg jak Płock to prawdopodobnie by się utrzymało. Tym bardziej Lechia i Arka. Gdyby Amicorz bronił je trochę gorzej to nie zdobyłby mistrzostwa. Z kolei Górnik będąc bardziej efektywnym przy ofensywnych zostałby mistrzem. Z innych ciekawostek Płock pokazuje, że świetne defensywne sfg absolutnie nie przekładają się na skuteczność przy ofensywnych. Na koniec, prawie 40% bramek po 26 kolejkach ESA padło po sfg. No i pointa. Zaczynamy z GKSem, czyli zespołem, który sumarycznie przy defensywnych i ofensywnych był najbardziej konsekwentny w lidze.
To nie jest kwestia wilczego instynktu Jopa. Jeśli data sajens funkcjonuje prawidłowo, to temat świeci się w całym klubie od miesięcy na czerwono. Wybór finalnego sparingpartnera też nie wygląda przypadkowo. To trochę wyglądało jak czeska wersja Puszczy. Ogólnie zgodzę się z tym co piszesz. Ból głowy jest tam prawdopodobnie potężny. Liczyliśmy to tutaj trochę na jesieni. Wyszło, że z Urygą i Jarochem obrona wyglądała praktycznie identycznie, ale z wyraźnie przesuniętym akcentem - lepsza obrona sfg, ale więcej goli straconych zwłaszcza w fazach przejściowych. Z tym, że zmiana to raczej nie był efekt bardziej mobilnej defensywy tylko zredukowania horyzontalnego klepania do minimum i grania bardziej bezpośrednio. Błędne koło i tak się zamyka, bo zarówno Jaroch jak i Uryga mistrzami budowania od tyłu z piłką przy nodze zdecydowanie nie są. Ogólnie jestem w stanie wyobrazić sobie sytuację, że po przemieleniu w analizach dziesiątek czy setek wewnętrznych gierek z SFG, po prostu wyszło, że Uryga jest najlepszy i tyle. Ściągnięcie do pary defensora, który sprawdził się w lidze gdzie jest masa pojedynków z szybkimi skrzydłowymi i napastnikami nie jest przypadkowe. Też podejrzewam, że nie zawsze będziemy ich widzieć razem na boisku. Rezygnacja z pary Duda-Igbekeme na koszt centymetrów Carbo też się w to wpisuje. Choć akurat swoim koślawym wybiciem przy drugiej bramce zrobił nieszczęśliwą asystę, przy której Giger nie miał szans zdążyć do wybloku.
Jeśli chodzi o reszte, oglądałem długie fragmenty Widzewa z Puszczą i byłbym ostrożny z twierdzeniami, że poprzedni sezon ESA to była anomalia. Choć dzisiejsze losowanie pucharów może to zmienić. Wydaje się, że może być powrót "eurowpjerdolu", a wtedy pucharowicze będą mieli możliwość lepszego skoncentrowania się na lidze. Tak czy inaczej kadra w tej lidze budowana na szerokość i głębokość przekonuje mnie zdecydowanie bardziej, niż szukanie wyższego sufitu jakimiś kominami. Pod tym względem było w tej lidze tyle porażek, że na razie to nie ma sensu. Choć i tak uważam, że przy odpowiednim poukładaniu tych klocków można ugotować 11, która jest w stanie zaskoczyć w pozytywny sposób. Jest w ESA z pewnością kilka drużyn z wyższą jakością w formacji ofensywnej. My celujemy raczej trochę niżej, ale z opcją zmiany w formacji ofensywnej nawet 3-4 zawodników bez utraty jakości, a zachowaniem intensywności wysokiego presu. Przynajmniej w teorii ma to sens. Boisko jak zawsze zweryfikuje. |
