| BiałaGwiazda |
20.10.2013 01:18 |
Niedawno było głośno o Radku Kałużnym na Wesz(L)o. Teraz sam zainteresowany wypowiedział się o sytuacji w której się znajduje.
Cytat:
Dramatyczna spowiedź Radosława Kałużnego
Znane nazwisko, szybkie samochody, sława, kobiety, miłość, zdrada, luksusowe wille i lans. Król życia, który brał z niego pełną garścią, a potem musiał wszystko oddać. Wszystko stracić. Teraz zaczyna od zera. To nie scenariusz filmowy, to losy Radosława Kałużnego, który ze znanego piłkarza stał się pracownikiem firmy kurierskiej w Anglii.
- Dla was mnie już nie ma – wita nas Kałużny i kieruje te słowa do całego środowiska piłkarskiego w kraju. - Moja żona wylądowała w szpitalu przez to co się wypisuje na mój temat - dodaje rozgoryczony piłkarz i choć nie chce rozmawiać z mediami dla nas zrobił wyjątek. - Wiecie jaki mam stosunek do dziennikarzy. Nie cierpię was. Zadzwońcie sobie do portalu Weszło, oni wszystko wiedzą najlepiej – odburknął.
To właśnie na stronie internetowej weszlo.com pojawił się artykuł informujący o tragicznym losie byłego reprezentanta Polski, który pracuje w Anglii w magazynie kurierskiej firmy DHL. Zdjęcia jednoznacznie potwierdzały te doniesienia, ale kontakt z samym zainteresowanym był mocno utrudniony. Nikomu nie udało się do niego dotrzeć i zapytać w czym rzecz. My zrobiliśmy to jako pierwsi.
- Ludzie zaczęli dzwonić i dopytywać co się ze mną dzieje. Dzieci pytano o sprawę w szkole. Nie dawano im spokoju – stwierdza z żalem w głosie. Odpowiadamy, że na tym polega praca mediów, żeby informować o faktach. Również tych nieprzyjemnych. - Ale to nie jest prawda! – zaprzecza. Zachęcamy więc by opowiedział prawdę i zdementował informacje. Nie robi tego.
W zamian rzuca: - I tak z wami nie wygram. I tak będziecie pisać, co chcecie... Ślad na dobre zaginął po nim kiedy zakończył przygodę z Chrobrym Głogów, gdzie grał ostatnie mecze w zawodowej piłce, a później pełnił funkcję szefa marketingu. Odszedł stamtąd w atmosferze skandalu, oskarżany o defraudacje. Później przepadł.
- Przez moment komentowałem w Eurosporcie Bundesligę, ale to ciężka robota, ciężki kawałek chleba. Nie nadawałem się do tego. Odszedłem całkowicie od piłki. Odsunąłem się w cień. Sam wybrałem taką drogę. Zrobiłem to świadomie, nikt ani nic mnie nie zmusiło. Miałem dość tego środowiska, które jest strasznie nieprzyjazne. Poszedłem w swoją stronę i to moja sprawa czy piłem, paliłem czy miałem kochanki.
Nikogo nie powinno interesować co w tym czasie robiłem, ale w polskiej piłce wszyscy interesują się tym najbardziej. Ktoś raz kopnie równo piłkę i już zagląda mu się do talerza i portfela. To jest zepsute środowisko, chora atmosfera. Nie jestem człowiekiem, który będzie w tym uczestniczył – zaznacza. - Miałem dość tego bagna. Zajmowałem się tym całe życie, kilkanaście lata zapier... za piłką i w końcu chciałem sobie odpocząć, bo wszystko się we mnie wypaliło.
Nie mogłem znieść tego klimatu jaki panuje w naszej piłce. Nasza piłka jest chora, popsuta, zła. Ten świat jest brudny. A właściwie to ludzie, którzy się wokół niej kręcą. Szczególnie dziennikarze, nie cierpię was - dodaje gracz, który odnalazł się niedawno w akademii piłkarskiej zorganizowanej w Anglii dla polskich dzieciaków. Jest tam trenerem. Dlaczego opuścił Polskę? Pojawiły się głosy, że musiał uciekać.
- Nigdzie nie musiałem uciekać. Wyjechałem do Anglii do znajomych, którzy mi pomogli się tutaj trochę urządzić i jakoś nabrać do tego wszystkiego dystansu. Stanąć na nogi - zaprzecza. - Nie miałem co ze sobą zrobić. Nie nadawałem się na trenera seniorów. Miałem nawet złożone papiery, zapłaciłem za sprzęt i wszystko, ale nie poszedłem na egzamin. Do dzisiaj się zastanawiam dlaczego. Może tak miało być. Teraz pracuję z dziećmi i czerpię z tego ogromną satysfakcję. To jednak coś innego niż użeranie się ze starymi chłopami. Dzieciom sprawia to frajdę - opowiada człowiek o pseudonimie „Tata”, którego nie zyskał bez przyczyny.
Podczas jego pobytu w Głogowie na sparing przyjechał prowadzony przez Oresta Lenczyka Śląsk. W drużynie z Wrocławia był Vuk Sotirović, który grał razem z naszym bohaterem w Jagiellonii. Kałużny wziął go na bok, złapał za kark i zaczął moralizować. - Zluzuj chłopie. Dobrze ci radzę! Trzymaj się go, słuchaj, rób co każe, a zobaczysz, że dobrze na tym wyjdziesz. Mówię ci. Jak będziesz tak robił, to on cię zniszczy, a przy nim może zostać kimś - krzyczał mu prosto w twarz.
Chodziło o Lenczyka, z którym było krewkiemu Serbowi nie po drodze. "Zrobiłem to z dobrego serca, bo wiedziałem jaki jest jeden i drugi. A obaj to dobrzy ludzie, więc było mi jakoś tak głupio, że się nie mogli dogadać i prosiłem Sotirovicia, żeby ustąpił, bo byłoby to z korzyścią dla niego".
Najwyraźniej nie posłuchał, bo jeszcze w trakcie tego samego okresu przygotowawczego przedwcześnie opuścił zgrupowanie na Cyprze, oddelegowany przez trenera za niewłaściwe zachowanie. Wyleciał z zespołu i nie odzyskał już formy. W Polsce grał coraz gorzej, w końcu wcale, wreszcie słuch o nim zaginął. Tak jak o „Tacie”, który dobrze radził Vukowi, ale sam widocznie nie miał kogoś od kogo mógł usłyszeć podobne słowa.
Miał za to słabość do kobiet, która pośrednio przyczyniła się zapewne do takiego stanu rzeczy. W jego życiu niezwykle ważne miejsce zajmowały dwie żony, ale żadna nie chce na jego temat rozmawiać. Ta pierwsza wręcz nie chce o nim słyszeć, twierdzi, że może na jego temat gadać tylko z prokuratorem. Do dziś jednak mieszka w luksusowej willi wybudowanej przez męża pod Chojnowem. Syn gra w piłkę i tak jak ojciec jest obrońcą. W swojej drużynie ma najwięcej rozegranych minut w sezonie.
Wdał się w tatusia. Ten również na boisku imponował wytrzymałością. Był jednym z najlepszych defensywnych pomocnik ów w historii polskiej kadry. Oprócz wywiązywania się z zadań obronnych, imponował spokojem, potrafił nieźle rozegrać i przede wszystkim strzelać bramki. Był gwiazdą drużyny narodowej Jerzego Engela, z którą pojechał w 2002 roku na Mundial do Korei i Japonii.
Grał w Zagłębiu Lubin i Wiśle Kraków gdzie jego talent eksplodował na dobre. Zaowocowało to transferem do Niemiec – najpierw Energie Cottbus,a potem Bayer Leverkusen. To właśnie w Chociebużu poznał niemiecką piękność polskiego pochodzenia - Janette. Rzucił dla niej żonę i syna, którzy musieli wrócić do kraju ze spuszczoną głową. Żona ma żal, bo dla niego zrezygnowała z obiecującej kariery w piłce ręcznej.
Nowa miłość urodziła mu córki o imieniach Chantal i Chiara, które znalazły się na jego piłkarskich butach. Miało to przynieść szczęście i tak się chyba działo, bo dopóki grał, to wszystko jakoś się kręciło. Potem przestało. Karuzela zrzuciła go z pięknego życia na samo dno. Żeby się odbić wyemigrował.
- Musiałem odpocząć od Polski i wszystkich spraw, które mnie przytłaczały. Ta nagonka mnie denerwowała, nie chciałem być na świeczniku, nie chciałem brać w tym wszystkim udziału. Chciałem się odciąć, wyciszyć. Ale przez portal Weszło znowu zrobiło się głośno. Nie wiem po co oni to napisali? Chcieli zrobić sensację moim kosztem - sam sobie odpowiada. Sugerujemy mu, że być może zwyczajnie zamierzali mu pomóc. Oburza się.
- W jaki sposób mi pomóc? Ja sobie dam radę sam. Nie potrzebuję pomocy od żadnych dziennikarzy. Dajcie mi tylko spokój, to najlepsze co możecie dla mnie zrobić. Mam pracę, mam dwie ręce, jestem zdrowy i nic od nikogo nie chce. Nic nie chce od polskiej piłki, ani od całego tego towarzystwa, które mnie coraz bardziej denerwuje. Nie chcę mieć nic wspólnego z tym wszystkim, co uważam w naszej piłce za złe, a prawie wszystko za takie uważam - twierdzi i zapewnia, że chce teraz skupić się na pracy w projekcie „Denis Cup”, który szkoli młodych rodaków mieszkających na Wyspach.
Dostał tam pracę po tekście, za który tak bardzo się obrusza, więc może jeszcze dojdzie do wniosku, że nie wszystko jest takie, jakim się może początkowo wydawać. Tak jak jego historia, która wcale nie musi mieć tragicznego końca i polska piłka może mieć jeszcze z niego sporo pożytku. - Nie sądzę. Na razie, to polskie dzieci w Anglii mają ze mnie dużo pożytku. I to mi wystarczy - kończy 41-krotny reprezentant.
http://babol.pl/kat,1025465,title,Dr...?ticaid=511839
|
|
